Jak powstał teatr?

Początek teatru w Europie związany jest ze starożytną Grecją oraz jej religijnymi obrzędami ku czci Dionizosa, boga winnej latorośli. Na jego cześć dwa razy do roku obchodzono święta nazywane Dionizjami: Wielkimi (w miastach) oraz Małymi (na wsiach). Odprawiane w ich trakcie modły miały charakter pieśni, tzw. dytyrambów. To właśnie one dały początek zarówno tragedii, jak i komedii. 

W swojej pierwotnej wersji przedstawienia teatralne odbywały się na wolnym powietrzu, w miejscach mogących pomieścić wszystkich chętnych widzów. Najczęściej były to zbocza gór, posiadające dodatkową zaletę w postaci świetnej akustyki. Później Grecy zaczęli wznosić tam pierwsze amfiteatry. 

Widowisko teatralne ograniczało się początkowo do dialogu między przewodnikiem chóru - koryfeuszem - a chórem. Z czasem doszło do wyodrębnienia pierwszego aktora, którego wprowadził Tespis. Drugi aktor pojawił się na scenie za sprawą Ajschylosa, trzeci zaś - z inicjatywy Sofoklesa. 

Starożytni Grecy cenili tragedię zdecydowanie wyżej niż komedię, uważając ją za nośnik wartości najważniejszych: religii, patriotyzmu, a także demokracji. Nie zapominajmy bowiem, że rozkwit teatru greckiego miał miejsce w V w. p.n.e., czyli w szczytowym momencie rozwoju ateńskich rządów demokratycznych. 

Taki stan rzeczy wpływał w zasadniczy sposób na tematykę poszczególnych sztuk. Trzej najwięksi tragicy greccy, tj. Ajschylos, Sofokles i Eurypides, nie stronili w swych utworach od tematów militarnych czy politycznych. Ich teksty przesycone są również mitologią, choć akurat wątki religijne najbliższe były najstarszemu spośród wielkiej trójcy: Ajschylosowi.