Aktywność fizyczna chroni przed chorobami serca, cukrzycą typu 2 i niektórymi nowotworami. Dobroczynnego wpływu na stan zdrowia nie można jej odmówić. Jednak rodzaj i ilość ćwiczeń powinny zmieniać się wraz z wiekiem. Każdy etap życia rządzi się bowiem swoimi prawami i inne stawia przed nami wyzwania. Dlatego tak ważne jest ich dostosowanie. Przedstawiamy krótki przewodnik.

 

1. Dzieciństwo i dojrzewanie

We wczesnej młodości, gdy ciało intensywnie się rozwija, ćwiczenia powinny obejmować takie obszary: kontrola wagi, budowa tkanki kostnej, a także wspieranie pewności siebie i właściwych nawyków, choćby tych związanych ze snem. Zgodnie z wytycznymi (independent.com powołuje się na dane brytyjskiego rządu) dzieci i nastolatkowie powinni ćwiczyć co najmniej godzinę dziennie.

Dzieciństwo to dobry czas, żeby próbować różnorodnych sportów  i rozwijać umiejętności, takie jak pływanie, kopanie i chwytanie piłki. Warto pamiętać, że aktywność fizyczna w wieku dziecięcym i nastoletnim dostarcza też konstruktywnych sposobów na radzenie sobie ze stresem i lękiem. Specjaliści zalecają nastolatkom sporty drużynowe, a jeśli to niemożliwe - pływanie lub lekkoatletykę.

 

2. Młodość: 20+

Po dwudziestce przypada szczyt naszej sprawności fizycznej: maksymalna wydolność, szybkość reakcji i zdolność regeneracji. Już nigdy organizm nie będzie z taką prędkością pompował krwi do mózgu. Z każdym kolejnym rokiem te możliwości będą stopniowo maleć, ale utrzymanie aktywności fizycznej na właściwym poziomie może ten proces spowolnić. Najlepszą inwestycją, która zaprocentuje w przyszłości, jest praca nad odpowiednim rozkładem tkanek ciała (chodzi przede wszystkim o stosunek tkanki tłuszczowej do mięśni).

Warto urozmaicać treningi (wprowadzać cykle angażujące różne partie ciała) i traktować go jako formę spędzania czasu. To dobry moment, by spróbować swoich sił w innych dziedzinach, np. wioślarstwie albo połączyć kilka i  wystartować w triathlonie.