W toku analiz odkryli, że tempo sygnałów dźwiękowych u tych zwierząt często skupia się wokół niezwykle wąskiego zakresu. Niezależnie od tego, czy chodzi o ptaki, ssaki, ryby, płazy, gady czy owady, wiele badanych gatunków emituje dźwięki w tempie około dwóch do trzech zdarzeń akustycznych na sekundę.
W ogólnym rozrachunku możemy założyć, iż rytm jest znacznie ważniejszym elementem komunikacji zwierząt, niż sugerowały wcześniejsze ustalenia. Do tej pory badacze często koncentrowali się na wysokości dźwięku, jego częstotliwości czy barwie. Tymczasem sposób, w jaki kolejne sygnały następują po sobie w czasie, może być ograniczony przez właściwości układu nerwowego.
Czytaj też: Twój kot będzie zachwycony, a salon bardziej stylowy. Takiego drapaka jeszcze nie było
Badanie z tego roku pozwala sądzić, że optymalny rytm komunikacji akustycznej u większości objętych analizami gatunków wynosi około 2,7 Hz. Oznacza to mniej więcej 2,7 zdarzenia dźwiękowego na sekundę. Co szczególnie interesujące, częstotliwość ta mieści się w zakresie fal delta, czyli jednego z podstawowych zakresów aktywności elektrycznej mózgu. Naukowcy sugerują, że może to wskazywać na bardzo stary ewolucyjnie mechanizm związany ze sposobem, w jaki układ nerwowy przetwarza informacje słuchowe.
Nie ma co jednak wysuwać wniosków, w myśl których wszystkie zwierzęta miałyby się komunikować w dokładnie takim samym tempie. Poszczególne gatunki, a nawet konkretne rodzaje sygnałów, mogą znacznie się od siebie różnić. Wspólny punkt pojawia się na poziomie statystycznym. Pomimo ogromnych różnic w budowie ciała, środowisku życia i sposobie komunikacji wiele gatunków korzysta z podobnego zakresu rytmicznego.
Zdaniem badaczy może to wynikać z ograniczeń samego mózgu. Jeżeli informacje dźwiękowe pojawiają się zbyt szybko, ich przetwarzanie staje się trudniejsze. Jeżeli natomiast odstępy między sygnałami są zbyt długie, komunikacja okazuje się mniej wydajna. Zakres około dwóch do trzech zdarzeń na sekundę może więc stanowić kompromis pozwalający skutecznie przekazywać i odbierać informacje.
Rytm ma znaczenie również w bezpośredniej interakcji pomiędzy zwierzętami. U wielu gatunków osobniki potrafią dostosowywać swoje zachowanie do rytmu innych. Zjawisko to znamy pod nazwą synchronizacji rytmicznej. Występuje między innymi u owadów, cykad, świetlików, krabów, żab, ptaków czy wreszcie ludzi. Zwierzęta mogą dopasowywać moment wysyłania sygnałów do zachowania innych osobników, tworząc zsynchronizowane sekwencje dźwięków lub ruchów.
Czytaj też:Psy kluczem do osiągnięcia długowieczności. Naukowcy wykryli długo poszukiwane cząstki
Dobrym przykładem są kaszaloty. Naukowcy zastosowali niedawno zapis nutowy i narzędzia analizy muzycznej do badania ich “kodów”. Są to krótkie sekwencje kliknięć wykorzystywane podczas interakcji społecznych. Wyszło wtedy na jaw, iż rytmiczną strukturę tych sygnałów można analizować podobnie jak rytm w muzyce, choć nie oznacza to, że te gigantyczne ssaki odbierają swoje dźwięki tak samo jak człowiek odbiera muzykę.
Nie jest to zresztą jedyny dowód na niezwykłe zdolności zwierząt związane z rytmem. Wcześniejsze eksperymenty ujawniły, iż kakadu żółtoczube potrafią spontanicznie dostosowywać ruchy do zmieniającego się tempa muzyki. Podobną zdolność zaobserwowano również u lwa morskiego, który potrafił nauczyć się synchronizować ruchy głowy z rytmem dźwięku, także przy nowych tempach. Odkrycie wspólnego rytmu komunikacji przełożyć się na postępy w badaniach nad pochodzeniem ludzkiego języka. Jeżeli podobne mechanizmy rytmiczne występują u bardzo odległych od siebie gatunków, możliwe, że zdolność organizowania sygnałów w czasie jest znacznie starsza niż sam język.
Źródło:ZME Science