Ta niezwykła historia rozegrała się na obszarze historycznego regionu Zwin, w pobliżu miasta Damme. W średniowieczu miejscowość ta pełniła funkcję ważnego portu zewnętrznego Brugii i była częścią intensywnie rozwijającego się regionu handlowego. Na otaczających ją terenach znajdowały się liczne gospodarstwa otoczone fosami, często wznoszone na sztucznie podwyższonych platformach.
Czytaj też: Wykopaliska odsłoniły synagogę z czasów Jezusa. W środku znajdował się tajemniczy kamień
Wiele takich obiektów z czasem zniknęło z krajobrazu. Niektóre uległy zniszczeniu w toku późniejszej działalności rolniczej, inne przetrwały pod warstwą trawy. Ich badanie jest jednak trudne, ponieważ prowadzenie tradycyjnych wykopalisk na terenach chronionych nie zawsze jest możliwe lub pożądane. W tym przypadku archeologom pomogły krety. Zwierzęta podczas kopania podziemnych tuneli wypychają na powierzchnię niewielkie ilości ziemi. Jeśli ich korytarze przecinają warstwy archeologiczne, w kretowiskach mogą pojawić się fragmenty ceramiki, cegieł, kamieni czy metalowych artefaktów.
Badacze zarejestrowali położenie 814 kretowisk, a następnie przesiali znajdującą się w nich ziemię. Materiał archeologiczny odnaleźli w 421 kopczykach. Łącznie zebrali natomiast 2810 fragmentów o wadze przekraczającej dwa kilogramy. Wśród nich znalazły się elementy konstrukcyjne, ceramika, metalowe przedmioty czy fragmenty kamienia.
W niektórych miejscach znaleziska występowały w dużym zagęszczeniu. Pokrywało się to z prostokątną strukturą o wymiarach około 10 na 8 metrów. Wcześniejsze badania geofizyczne wskazywały w tym miejscu na podziemną anomalię, a odwierty potwierdziły obecność znacznych ilości cegieł. Połączenie wszystkich danych pozwoliło archeologom zidentyfikować pozostałości jako budynek bramny należący do dużego średniowiecznego gospodarstwa. Po drugiej stronie fosy również znajdowały się struktury, które prawdopodobnie były pozostałościami przyczółka mostowego. Kolejna podłużna depresja może natomiast wskazywać na dawną drogę prowadzącą do osady.
Ceramika pomogła określić chronologię stanowiska. Wśród 294 fragmentów dominowała lokalna szara ceramika, uzupełniona między innymi przez naczynia z czerwonej gliny oraz pojedyncze wyroby zdobione i importowane. Choć materiał obejmuje okres od XII do XV wieku, większość znalezisk pochodzi z XIII i XIV stulecia. Fragmenty czerwonych cegieł, zaprawy, dachówek, łupków oraz żelaznych gwoździ wskazują z kolei, że budynek był solidną konstrukcją wykorzystującą zarówno cegłę, jak i drewno.
Czytaj też: Matematyk obalił jeden z najsłynniejszych mitów o Partenonie
Co ciekawe, archeolodzy zestawili swoje ustalenia z mapą regionu stworzoną w 1574 roku przez flamandzkiego kartografa Pietera Pourbusa. Przedstawiono na niej dwa otoczone fosami założenia w pobliżu Damme, jednak nikt nie oznaczył stojących na nich budynków. Odkrycie sugeruje więc, że przynajmniej jedno z tych miejsc miało wcześniej okazały średniowieczny budynek bramny, który został opuszczony jeszcze przed powstaniem mapy.