Lista odkryć obejmuje monumentalną platformę ceremonialną oraz kamienną stelę z przedstawieniem sceny rytualnej. To właśnie ona wzbudziła w uczonych szczególnie dużo emocji, ponieważ tamtejsza ikonografia nie ma odpowiedników w całym regionie. Zdaniem badaczy zebrane informacje mogą zdecydowanie poszerzyć wiedzę o kontaktach kulturowych i religijnych między społecznościami zamieszkującymi Mezoamerykę we wczesnym okresie klasycznym.
Czytaj też: Ludzie północy podróżowali, jakby mieli teleport. Skąd się wzięli w Hiszpanii już 3000 lat temu?
Przedstawiciele Meksykańskiego Narodowego Instytutu Antropologii i Historii (INAH) działali na terenie osiedla San Lucas. W trakcie prac poprzedzających inwestycję budowlaną odsłonili pozostałości rozległego centrum o charakterze ceremonialno-administracyjnym, datowanego na okres od około 200 do 600 roku. Już pierwsze analizy rozbudziły apetyty naukowców, ponieważ sugerowały, jakoby tamtejsze obiekty posiadały cechy niewidziane wcześniej na obszarze środkowego Veracruz.
Największe zainteresowanie wzbudziła kamienna platforma o długości około 30 metrów i szerokości 12 metrów. Konstrukcję wykonano z białego wapienia o nietypowej, kredowej fakturze. Badacze przypuszczają, że charakterystyczna biała powierzchnia to efekt wypalania kamienia. Ściany platformy pokrywają geometryczne motywy przypominające kwadraty, a także duże okrągłe elementy kamienne umieszczone po obu bokach budowli.
Równie spektakularnym odkryciem okazała się monumentalna stela o wysokości niecałych 190 centymetrów. Płaskorzeźba przedstawia złożoną scenę rytualną z udziałem dwóch bogato ubranych postaci siedzących naprzeciw siebie. Obaj bohaterowie wydają się należeć do elity społecznej, a pomiędzy nimi znajduje się naczynie, do którego spływa ciecz przekazywana przez istotę boską ukazaną ponad nimi. Według archeologów przedstawienie może obrazować ceremonię związaną z wodą, płodnością lub legitymizacją władzy religijnej. Jeden z uczestników sceny posiada cechy stylistyczne przypominające sztukę Majów, co może świadczyć o kontaktach kulturowych między odległymi społecznościami Mezoameryki.
Eksperci podkreślają, że zarówno platforma, jak i monolit zachowały się w wyjątkowo dobrym stanie. Stelę pokryto specjalistycznymi preparatami konserwatorskimi, natomiast sama konstrukcja wymaga dalszych prac wzmacniających i restauracyjnych. Dzięki temu możliwe będzie jej zachowanie dla przyszłych badań oraz ochrony dziedzictwa kulturowego regionu.
W pobliżu odkrytych zabytków archeolodzy znaleźli coś jeszcze: ślady dawnych rytuałów. Wśród nich znajdują się zwęglone ziarna kukurydzy złożone jako ofiary, zakopane naczynia wykonane z ceramiki, a także fragment zielonego kamiennego paciorka rozbitego na cztery części. Dalsze analizy powinny ujawnić, jak przebiegały ceremonie odprawiane w tym miejscu i życie społeczności zamieszkującej cały obszar na długo przed przybyciem tam europejskich kolonizatorów. Obecna hipoteza zakłada, iż mieszkańcy tego regionu rozwijali własne tradycje religijne, jednocześnie utrzymując kontakty z innymi ważnymi ośrodkami cywilizacji Mezoameryki.
Źródło: INAH