Polimetaliczne konkrecje, nazywane również konkrecjami manganowymi, to twarde, ciemnobrązowe struktury bogate w żelazo i mangan. Zawierają przy tym cenne pierwiastki, takie jak nikiel, kobalt i miedź, wykorzystywane między innymi w nowoczesnych technologiach. Niektóre osiągają rozmiary pięści i powstają na głębokościach od 4000 do 6000 metrów. Ich wzrost jest jednak niezwykle powolny: w ciągu miliona lat mogą zwiększyć swoje rozmiary zaledwie o kilka milimetrów.
Czytaj też: Tajemnicza kamienna droga na dnie oceanu. Czy to pozostałość po nieznanej cywilizacji?
Dotychczas naukowcy wiedzieli, iż konkrecje stanowią miejsce przyczepiania się różnych organizmów żyjących na dnie morskim. Niewiele wiadomo było natomiast o tym, co znajduje się w ich wnętrzu. Międzynarodowy zespół badawczy postanowił dokładniej przyjrzeć się niewielkim szczelinom i zagłębieniom ukrytym w tych strukturach. Badania odbywały się w strefie Clarion-Clipperton, rozległym obszarze dna Oceanu Spokojnego, który jest jednym z najważniejszych potencjalnych terenów wydobycia metali z głębin oceanicznych. Naukowcy przeanalizowali 244 konkrecje zebrane podczas ekspedycji badawczych. Materiał pochodził z głębokości około 4-6 kilometrów.
Po dokładnym rozdzieleniu poszczególnych struktur i zbadaniu ich pod mikroskopami badacze odkryli łącznie 4139 zwierząt. Oznacza to średnio około 17 organizmów przypadających na jedną konkrecję. W najbardziej zasiedlonym okazie naliczono aż 245 osobników. Wśród znalezionych mieszkańców dominowały nicienie, czyli mikroskopijne obleńce, a także niewielkie skorupiaki. Badania ujawniły również wieloszczety, niesporczaki i inne drobne organizmy. Wyjątkowo liczby okazał się jednokomórkowy organizm z rodzaju Thurammina. Część odkrytych zwierząt miała mniej niż milimetr długości. Niewielkie rozmiary pozwalały im wykorzystywać szczeliny i mikroskopijne przestrzenie wewnątrz konkrecji jako schronienie oraz miejsce życia.
Największym zaskoczeniem okazała się jednak odmienność odkrytej społeczności. Analizy genetyczne wykazały, że organizmy zamieszkujące wnętrza konkrecji tworzą wyraźnie odrębny zespół gatunków, różniący się od zwierząt żyjących w otaczającym je miękkim osadzie dennym. Co więcej, społeczności znalezione w konkrecjach oddalonych od siebie nawet o około 1000 kilometrów były do siebie bardziej podobne niż do organizmów zamieszkujących pobliskie dno. Sugeruje to, że te metaliczne struktury tworzą specyficzne środowisko, sprzyjające określonym formom życia.
Czytaj też:Kiedyś mieszkali tam ludzie, dziś te tereny znajdują się wiele metrów pod wodą. Co kryją głębiny?
Doniesienia na ten temat są kluczowe w kontekście rosnącego zainteresowania podwodnym górnictwem głębinowym. Konkrecje zawierają surowce potrzebne między innymi do produkcji akumulatorów i urządzeń elektronicznych. Ich przemysłowe usuwanie z dna oceanu oznaczałoby jednak jednoczesne niszczenie siedlisk zamieszkujących je organizmów. Problem polega na tym, że konkrecje powstają przez miliony lat, dlatego ich odtworzenie w skali ludzkiego życia jest praktycznie niemożliwe. Usunięcie ich z dna mogłoby doprowadzić do nieodwracalnej utraty całych społeczności biologicznych, w tym gatunków, których nauka jeszcze nie poznała. A przecież ochrona głębin oceanicznych nie może ograniczać się wyłącznie do osadów i większych zwierząt. Konieczne jest również uwzględnienie mikroskopijnych mieszkańców ukrytych wewnątrz konkrecji.
Źródło:Scientific Reports
