Znalezisko to stanowi owoc badań archeologicznych prowadzonych na terenie Turcji. Nasiona przetrwały w glinianym naczyniu przez tysiąclecia, zachowując ślad roślinności, która występowała w regionie w epoce brązu. Ich identyfikacja jest o tyle cenna, iż wskazuje na obecność gatunku związanego z dzisiejszym regionem Ankary już w czasach, gdy obszar ten znajdował się pod wpływem cywilizacji hetyckiej.
Czytaj też:Z błota wyłoniła się XIX-wieczna zbroja. Genialne odkrycie na Dolnym Śląsku
A Hetyci stworzyli przecież jedno z najważniejszych państw starożytnego Bliskiego Wschodu. Ich centrum znajdowało się w środkowej Anatolii, natomiast stolicą było Hattusa. Cywilizacja ta rozwijała się szczególnie intensywnie w II tysiącleciu p.n.e. i pozostawiła po sobie liczne świątynie, pałace, fortyfikacje, tabliczki zapisane pismem klinowym oraz charakterystyczną ceramikę.
Naczynia odgrywają w badaniach nad Hetytami szczególną rolę. Oprócz funkcji użytkowych mogły służyć także podczas obrzędów, uczt i ceremonii religijnych. Znane są między innymi bogato zdobione naczynia reliefowe przedstawiające sceny związane z kultem i składaniem ofiar. Zabytki tego typu udało się dotychczas odnaleźć na wielu stanowiskach archeologicznych Anatolii, a część z nich znajduje się obecnie na muzealnych wystawach.
Odkryte nasiona są jednak czymś zupełnie innym niż monumentalne zabytki: mogą dostarczyć informacji o roślinach, które trafiały do naczyń używanych przez ludzi żyjących cztery tysiące lat temu. Analiza takich pozostałości pozwala archeobotanikom rekonstruować dawną dietę, rolnictwo, handel, a także sposób wykorzystywania roślin w obrzędach i życiu codziennym.
Czytaj też:Złoty naszyjnik sprzed 2300 lat ujawnił istnienie tajemniczych kobiet-pszczół
Chyba najbardziej kusząca wydaje się możliwość porównania starożytnych nasion ze współczesnymi roślinami występującymi w regionie Ankary. Jeżeli ich identyfikacja doczeka się potwierdzenia w dalszych badaniach, odkrycie będzie kolejnym dowodem na długą historię związku człowieka z lokalną florą. Naukowcy mogą uzyskać odpowiedzi na pytania, które trudno byłoby zdobyć wyłącznie na podstawie architektury czy tekstów zapisanych na glinianych tabliczkach. Rośliny pozostawione w naczyniach mogą powiedzieć wiele o tym, co uprawiano, zbierano i przechowywano, a także jakie gatunki były na tyle ważne, by trafiały do specjalnie przygotowanych pojemników.
Źródło:Mehmet Nuri Ersoy