Osada z Azji dostarcza informacji na temat pierwszych miast regionu
Znalezisko stanowi owoc współpracy archeologów z Chin i Uzbekistanu, którzy działali w tych okolicach od 2023 roku. Choć samo stanowisko zostało zidentyfikowane jeszcze w 1969 roku, dopiero współczesne wykopaliska pozwoliły na dokładne zbadanie struktury i znaczenia całego obszaru. Badacze potwierdzili, że najstarsze warstwy osady pochodzą z X wieku p.n.e., a miasto funkcjonowało co najmniej do VIII wieku p.n.e., czyli w okresie wczesnej epoki żelaza.
Czytaj też: Resztki popiołu ujawniły o mieszkańcach Pompejów więcej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać
Co rzuca się w oczy to fakt, iż zostało ono zaplanowane w sposób przemyślany i uporządkowany. Miało formę zbliżoną do kwadratu, a jego zabudowa wskazuje na rozwinięty poziom organizacji przestrzennej. Archeolodzy odsłonili fragmenty potężnych murów miejskich, które zachowały się w wyjątkowo dobrym stanie.
Jedna z odkrytych ścian miała ponad 6 metrów szerokości u podstawy i ponad 2 metry wysokości, co świadczy o zaawansowanych umiejętnościach budowlanych dawnych mieszkańców. Co ciekawe, konstrukcja nie posiadała klasycznych fundamentów. Najpierw wyrównywano teren, a następnie wznoszono mur z ubijanej ziemi.
Świetne efekty współpracy Uzbekistanu i Chin
W obrębie miasta odkryto także kompleks pomieszczeń mieszkalnych. Składały się one z kilku połączonych ze sobą pokoi, wyposażonych w elementy wskazujące na codzienne życie mieszkańców. Archeolodzy odnaleźli między innymi ślady palenisk, nisze na lampy oraz miejsca do spania. Analiza tych struktur sugeruje, iż były to przestrzenie zarówno mieszkalne, jak i użytkowe, co pozwala lepiej zrozumieć organizację życia domowego sprzed trzech tysięcy lat.
Szczególnie interesującym odkryciem okazały się również magazyny wbudowane w strukturę murów miejskich. Jedno z takich pomieszczeń miało wyraźnie wydzieloną przestrzeń do przechowywania, co wskazuje na istnienie systemów gromadzenia zapasów. Może to świadczyć o rozwiniętej gospodarce opartej na rolnictwie oraz o konieczności zabezpieczania żywności na trudniejsze okresy.
Na stanowisku znajdował się też bogaty zestaw artefaktów, który pozwala odtworzyć codzienne życie dawnych mieszkańców. Dominują wśród nich wyroby ceramiczne, takie jak misy, dzbany czy naczynia o płaskim dnie. Oprócz tego badacze mówią o narzędziach kamiennych używanych do przetwarzania zbóż, a także przedmiotach z brązu, w tym nożach i grotach strzał. Znaleziska te pokazują coś istotnego: tamtejsza gospodarka była rozwinięta, a mieszkańcy znali podstawowe techniki metalurgiczne.
Źródło: Global Times
