Uczeni działali na terenie stanowiska Ōsato, znajdującym się w południowo-zachodniej Japonii. Satoshi Nakazono i jego współpracownicy w toku swoich działań natknęli się między innymi na ceramikę, dachówki oraz inne przedmioty pochodzące z Chin i różnych regionów Japonii. Był to jednak dopiero wstęp do późniejszych odkryć, które okazały się znacznie bardziej poruszające.
Czytaj też: Zagadkowe kamienne struktury z Arabii Saudyjskiej tworzą geometryczne kształty. To pradawne obiekty
Zidentyfikowali bowiem układ kamiennych pozostałości sugerujący, że mogła się tam znajdować budowla na planie ośmiokąta. Górna część odkrytych fundamentów miała około 8,9 metra między przeciwległymi narożnikami. Każdy z boków mierzył około 3,4 metra, natomiast dolna, szersza część konstrukcji mogła osiągać od 10 do 11 metrów. Wokół fundamentów widać również układy kamieni, a w pobliżu znajdują się ślady przepalonej ziemi. Do czasów współczesnych nie przetrwała jednak naziemna część obiektu, dlatego naukowcy nie są jeszcze w stanie jednoznacznie określić jego pierwotnego wyglądu ani funkcji.
Jedna z najbardziej prawdopodobnych hipotez zakłada, że mogła to być buddyjska pagoda lub inny budynek związany z kultem religijnym. Ośmiokątny plan był bowiem charakterystyczny dla niektórych obiektów sakralnych w Japonii i Chinach. Badacze wskazują między innymi na podobieństwa do historycznych pagód w świątyniach Hōshō-ji w Kioto oraz Anraku-ji w prefekturze Nagano. To tym bardziej prawdopodobne, jeśli weźmiemy pod uwagę lokalizację tego obiektu: potencjalna budowla znajdowała się w południowej części osady, na obszarze uznawanym za związany z działalnością religijną.
Jeśli zaś chodzi o wspomniane dachówki pochodzące z Chin, a dokładniej z miasta Ningbo, to reprezentują one styl charakterystyczny dla południowej dynastii Song, która panowała w Państwie Środka w latach 1127-1279. Już wcześniej archeolodzy odnajdywali podobne materiały w różnych częściach Japonii, między innymi w Hakacie, będącej ważnym średniowiecznym ośrodkiem handlu morskiego. Nie jest to więc pierwszy raz. Nowo odkryte fundamenty mogą pomóc odpowiedzieć na pytanie, w jakim rodzaju budowli wykorzystywano importowane materiały. Jeśli hipoteza o sakralnym przeznaczeniu obiektu się potwierdzi, będzie to ważny dowód na przenikanie się tradycji architektonicznych i religijnych.
Czytaj też: Ponad sto lat głowili się nad nią najwięksi eksperci. Wreszcie rozszyfrowali hetycką inskrypcję
Kuroshima, mimo niewielkich rozmiarów, mogła bowiem odgrywać istotną rolę w średniowiecznych kontaktach morskich. Wyspa leży na szlakach łączących południowo-zachodnią Japonię z dalszymi obszarami Azji Wschodniej. Znaleziska archeologiczne sugerują, że osada Ōsato uczestniczyła w rozbudowanej sieci wymiany handlowej. Dodatkowego znaczenia nabiera pobliska wyspa Iōjima, znana w średniowieczu ze złóż siarki, która była jednym z surowców eksportowanych do Chin. Naukowcy przypuszczają, że Kuroshima mogła stanowić punkt związany z transportem morskim między Kiusiu, Hakatą a bardziej odległymi regionami.
Źródło:Arkeonews
