Współczesny design często czerpie inspiracje ze świata przyrody, jednak podejście twórców do tego zagadnienia bywa zróżnicowane. Dla meksykańskiego projektanta Federico Stefanovicha, dosłowne naśladowanie natury poprzez powierzchowne motywy roślinne czy wzory mija się z celem. Stefanovich stara się sięgać głębiej, analizując wewnętrzne struktury anatomiczne oraz zasady rządzące fauną i florą. Efektem tego podejścia jest kolekcja Salina, zaprezentowana przez galerię Ago Projects z Meksyku, obejmująca unikalne projekty lamp oraz mebli.
Inspiracja organizmami, które zamieszkują podwodny świat
Głównym punktem wyjścia dla stworzenia kolekcji Salina były szczegółowe obserwacje podwodnego świata, a w szczególności różnorodnej morfologii muszli oraz pancerzy skorupiaków. Stefanovich podjął próbę przełożenia zasad budowy szkieletowej tych naturalnych form na język obiektów kolekcjonerskich. Projektant podkreśla, że celem nie było dosłowne odwzorowanie kształtów morskich stworzeń, lecz ich abstrakcyjna reinterpretacja.

Kolekcja bada relację między dwoma pozornie przeciwstawnymi cechami, kruchością a wytrzymałością, a także sztywnością strukturalną a organiczną płynnością, które charakteryzują organizmy wodne. To doświadczenie może się wydawać początkowo niezrozumiałe, lecz wystarczy, żeby każdy kto miał kiedyś okazję się przejść morską plażą, przypomniał sobie rozrzucone tam okruchy muszelek. Jak bardzo kruche się one wydają, delikatne jakby miały połamać w rękach. A jednak po wzięciu takiej muszli, próba ich złamania wymaga większej siły.
Czytaj też: To były tylko śmieci na dnie oceanu, a teraz mogą nadać stylu w domu
Aby autentycznie oddać gęstość i charakter struktur szkieletowych, projektant zdecydował się na wykorzystanie tradycyjnej techniki odlewania brązu w formach piaskowych. Wybór tego materiału i procesu technologicznego nie był przypadkowy. Odlew z brązu pozwala na uzyskanie skomplikowanych, a zarazem niezwykle wytrzymałych form przypominających odgałęzienia lub kończyny.

Zastosowanie tej metody niesie ze sobą również korzyści czysto funkcjonalne. Elementy wykonane z brązu mogą pozostać puste w środku, co umożliwia estetyczne i bezpieczne ukrycie komponentów elektrycznych oraz okablowania niezbędnego w obiektach oświetleniowych. Dla meksykańskiego twórcy kluczowym aspektem pracy jest łączenie tradycyjnego rzemiosła z nowoczesnymi technologiami cyfrowymi.
W procesie powstawania kolekcji Salina techniki ręczne przeplatały się z narzędziami cyfrowymi, wzajemnie na siebie wpływając. Projektant zaznacza, że badanie możliwości nowych materiałów oraz eksponowanie śladów procesu produkcyjnego – zamiast ich ukrywania – stanowi integralną część jego filozofii projektowej.

Kontrapunktem dla ciężkiego, gęstego i szkieletowego brązu stało się leciutkie włókno szklane, z którego wykonano klosze lamp. Materiał ten wybrano ze względu na jego specyficzne właściwości, które odkrywa się podczas formowania. Jednocześnie łączy w sobie techniczną precyzję z pewną nieprzewidywalnością, która objawia się w postaci czegoś, co zwykle nazwalibyśmy skazami. Klosze powstają przy użyciu form przygotowanych przy pomocy druku 3D.
Czytaj też: My widzieliśmy gałęzie, a ci artyści z Tokio zrobili z nich szykowne meble, których się pragnie
Półprzezroczysta struktura włókna szklanego idealnie nadaje się do rozpraszania światła, tworząc miękką i nastrojową atmosferę. Dodatkowo, celowo zachowane niedoskonałości materiału, takie jak pęcherzyki powietrza uwięzione w strukturze, przypominają nieregularności spotykane na powierzchni naturalnych muszli. Po włączeniu światła skomplikowane krzywizny kloszy uwydatniają wszelkie różnice. Zestawienie gęstego brązu z lekkim, transparentnym włóknem szklanym tworzy wspólny mianownik kontrastów kolekcji.
Nie tylko lampy tworzą tę niezwykłą kolekcję
Oprócz lamp, kolekcja Salina obejmuje i projekty stołów, w których Stefanovich podjął próbę przesunięcia granic asymetrii w meblarstwie. Projektant wskazuje, że inżynieryjny wymiar wzornictwa jest dla niego równie istotny, jak ostateczny efekt wizualny. Zagadnienia takie jak rozkład mas, logika strukturalna, stabilność oraz sposób montażu poszczególnych elementów determinują formę końcową obiektów.

W kolekcji Salina sposób, w jaki dany przedmiot utrzymuje swój ciężar lub w jaki łączą się jego poszczególne części, staje się jego główną cechą. Rezultatem są obiekty, które łączą funkcję użytkową z ekspresją strukturalną, odzwierciedlając logikę konstrukcyjną spotykaną w naturze. Wystarczy spojrzeć na stoliki, które tworzą wręcz niepokój pozorną niestabilnością, lecz to tylko ułuda, bowiem w tym świecie człowiek jest gościem i najpierw musi poświęcić czas, aby zrozumieć z czym ma do czynienia.
Źródło: wallpaper
