W toku ostatnio prowadzonych badań ich autorzy doszli do wniosku, że fenomenalna trwałość tej budowli jest daleka od przypadku. Gdzie leży sekret? W rozwiązaniach konstrukcyjnych, które zapewniają Wielkiej Piramidzie w Gizie wyjątkową odporność na trzęsienia ziemi. Starożytni Egipcjanie najwyraźniej stworzyli strukturę zdolną do rozpraszania energii sejsmicznej w sposób przypominający nowoczesne technologie inżynieryjne.
Przedstawiciele Narodowego Instytutu Badań Astronomicznych i Geofizycznych w Egipcie oraz naukowcy z Japonii przeprowadzili szczegółową analizę drgań Wielkiej Piramidy. Wykorzystali do tego sejsmometry rozmieszczone w 37 punktach wewnątrz i wokół monumentu. Urządzenia rejestrowały drgania tła, czyli subtelne wibracje wywoływane przez ruch ziemi, wiatr czy działalność człowieka. Wyniki pokazały, że konstrukcja reaguje na wstrząsy w wyjątkowo stabilny i jednolity sposób mimo gigantycznych rozmiarów oraz skomplikowanej budowy wewnętrznej.
Zdaniem naukowców ogromne znaczenie ma sama geometria piramidy. Piramida posiada bardzo szeroką podstawę oraz niski środek ciężkości, co znacząco zmniejsza ryzyko destabilizacji podczas silnych wstrząsów sejsmicznych. Dodatkowo idealna symetria konstrukcji sprawia, że energia rozchodzi się równomiernie po całej budowli zamiast kumulować się w jednym miejscu.
Dodatkową rolę mogą odgrywać wewnętrzne komory i korytarze piramidy. Szczególnie interesujące okazały się komory odciążające znajdujące się nad Komnatą Króla. Badacze uważają, że pomagają one rozpraszać energię drgań i zmniejszać naprężenia działające na masywne bloki kamienne. Dzięki temu konstrukcja jest bardziej odporna na pęknięcia i uszkodzenia.
Wielka Piramida została również wzniesiona bezpośrednio na stabilnym wapiennym podłożu skalnym. To kolejny element zwiększający odporność całej konstrukcji. Naukowcy przypominają, iż budowla przetrwała między innymi silne trzęsienia ziemi z 1847 oraz 1992 roku, podczas gdy wiele młodszych budynków w regionie doznało poważnych uszkodzeń.
Czytaj też:Robotnicy odkryli świątynię starszą od Cesarstwa Rzymskiego. Pogrzebała ją wielka powódź
Nasuwa mi się jednak pewne pytanie: czy starożytni Egipcjanie świadomie projektowali piramidę jako konstrukcję odporną na trzęsienia ziemi? Trudno powiedzieć, choć efekt końcowy wskazuje na niezwykle wysoki poziom wiedzy praktycznej dotyczącej rozkładu masy, stabilności oraz zarządzania obciążeniami. W ocenie sejsmologów budowniczowie stworzyli strukturę doskonale wyważoną i dostrojoną pod względem mechanicznym.
Wielka Piramida powstała około 2600 roku p.n.e. jako grobowiec faraona Cheopsa. Przez niemal 3800 lat pozostawała najwyższą konstrukcją stworzoną przez człowieka. Do jej budowy wykorzystano około 2,3 miliona bloków kamiennych, a całość pierwotnie osiągała wysokość około 146 metrów. Mimo upływu tysiącleci budowla nadal zachwyca precyzją wykonania i pozostaje jednym z największych osiągnięć inżynieryjnych starożytnego świata. My zaś regularnie dowiadujemy się czegoś nowego na temat geniuszu ówczesnych budowniczych.
Źródło:Reuters, Scientific Reports