Nowo rozpoznany gatunek zyskał nazwę Laurinque elenya. Są to koralowce, choć ich osobliwy wygląd sprawia, że faktycznie przywodzą na myśl drzewa. Tylko skąd miałyby się one wziąć na dnie Pacyfiku? W toku zorganizowanych ekspertyz ich autorzy zorientowali się, że tamtejsze organizmy reprezentują nieznaną wcześniej linię ewolucyjną.
Czytaj też: Na Syberii jak w tropikach. Mieszkańcy Arktyki doświadczają anomalii temperaturowych
Niektóre kolonie tworzone przez L. elenya osiągają ponad metr wysokości i tworzą charakterystyczne, rozgałęzione struktury wyrastające ze skalistego dna. Koralowce znaleziono na głębokości około od 360 do 529 metrów, w rejonie podwodnych gór położonych w pobliżu wyspy Kokosowej oraz na Pacyficznym wybrzeżu Kostaryki.
Poświęcone im odkrycie nastąpiło podczas ekspedycji prowadzonych w 2019 i 2023 roku przez naukowców badających głębinowe ekosystemy Kostaryki. Badacze korzystali ze zdalnie sterowanego pojazdu podwodnego SuBastian, który umożliwił obserwację i pobranie próbek z miejsc znajdujących się setki metrów pod powierzchnią oceanu. Widok, który zastali naukowcy, był wyjątkowy. Żółte kolonie koralowców wyrastały ponad dnem niemal całkowicie pokrytym przez wężowidła. Te zwierzęta mają niewielkich rozmiarów centralne ciało oraz pięć długich, cienkich ramion.
Krajobraz, jaki tworzą na dnie oba gatunki wywołał u uczestników ekspedycji skojarzenia ze światem fantasy. To właśnie dlatego nieznany wcześniej rodzaj koralowca otrzymał w swojej nazwie słowo Laurinque. Takie same określenie pojawiło się w stworzonym przez J.R.R. Tolkiena języku, pojawiającym się w świecie Władcy Pierścieni i Silmarillionu. Słowo to oznaczało złote drzewo, natomiast elenya można tłumaczyć jako związane z gwiazdami. Nazwa całego gatunku nawiązuje więc zarówno do złocistego, drzewiastego kształtu koralowca, jak i do licznych wężowideł otaczających jego kolonie.
Dalsze ustalenia – w szczególności oparte na analizach DNA – przyniosły jeszcze więcej niespodzianek. Początkowo naukowcy próbowali ustalić przynależność nowego koralowca na podstawie trzech genów wykorzystywanych standardowo do klasyfikowania tych zwierząt. Wyniki były zaskakujące: poszczególne geny wskazywały na różne, niespokrewnione ze sobą rodziny.
Czytaj też: Rozpoczęli eksperyment leśny i zapomnieli o nim na prawie 40 lat. W międzyczasie zaczęły dziać się cuda
W tej sytuacji badacze przeprowadzili znacznie szerszą analizę filogenomiczną, obejmującą setki genów. Dopiero ona pozwoliła ustalić, że L. elenya nie pasuje do żadnej z dotychczas znanych rodzin koralowców. Chociaż jego najbliżsi znani krewni należą do rodziny Eunicellidae, różnice anatomiczne i genetyczne były na tyle duże, że konieczne stało się utworzenie nie tylko nowego rodzaju, ale również zupełnie nowej rodziny: Laurinqueidae.
Fascynujący pozostaje zarazem fakt, iż dopiero teraz dowiedzieliśmy się o istnieniu tak niesamowitego gatunku. Cóż, wiedza ludzkości o oceanicznych głębinach pozostaje dość skromna. Podmorskie góry Kostaryki są natomiast szczególnie słabo zbadane ze względu na ogromne koszty ekspedycji oraz trudności techniczne związane z pracą na dużych głębokościach. Tymczasem właśnie w takich obszarach mogą znajdować się całe społeczności organizmów, których nauka jeszcze nie zna. A przecież głębinowe ogrody koralowe stanowią wrażliwe ekosystemy morskie, w których rozbudowane struktury zapewniają schronienie i miejsce życia wielu innym organizmom.
Źródło:Eureka Alert