Wspomniany naukowiec wyjaśnia, że celem takich analiz nie jest przewidywanie, w kim zakochamy się w przyszłości. Zamiast tego matematyka ma pomóc zrozumieć, dlaczego jedne pary potrafią przetrwać nawet bardzo trudne okresy, podczas gdy inne rozdzielają się przy udziale stosunkowo niewielkich problemów. Z punktu widzenia nauki relacja może być bowiem traktowana jako układ dynamiczny, czyli system, który nieustannie ewoluuje pod wpływem wzajemnych oddziaływań partnerów oraz czynników zewnętrznych.
Czytaj też: W Singapurze żyją najdłużej na świecie, ale rekordowa długowieczność ma mroczniejszą stronę
Co ciekawe, fundamenty tych modeli wcale nie powstały z myślą o miłości. Ich korzenie sięgają XVIII wieku i prac Thomasa Malthusa nad wzrostem populacji. Później matematycy wykorzystywali podobne równania do opisywania zależności między drapieżnikami i ich ofiarami czy analizowania rozwoju zagrożonych gatunków. Dopiero z czasem badacze doszli do wniosku, iż podobne mechanizmy można zastosować również do opisu ludzkich emocji, które – podobnie jak populacje zwierząt – zmieniają się w czasie i reagują na bodźce z otoczenia.
Jednym z najważniejszych aspektów funkcjonowania nowych modeli jest pojęcie progu stabilności związku. Według autorów każda relacja posiada minimalny poziom zaangażowania i pozytywnych uczuć, który pozwala utrzymać jej równowagę. Jeśli przez dłuższy czas emocje pozostają poniżej tego poziomu, matematyczny model pokazuje, że związek zaczyna nieuchronnie zmierzać w kierunku rozpadu. Sam fakt pojawienia się konfliktów nie jest jednak decydujący. Znacznie ważniejsze okazuje się to, czy partnerzy potrafią wrócić do równowagi po kłótni i odbudować wzajemne zaufanie.
W swoich analizach Pujo-Menjouet uwzględnił również codzienne czynniki, które wpływają na relacje, takie jak stres, problemy zawodowe, wychowywanie dzieci czy presja finansowa. Model bierze pod uwagę trzy główne elementy: poziom wzajemnej atrakcyjności, naturalne słabnięcie uczuć wraz z upływem czasu oraz sposób, w jaki każda osoba reaguje na emocje partnera. To właśnie wzajemne oddziaływanie tych czynników decyduje o odporności związku na kolejne życiowe wyzwania.
Autor porównuje relacje do bajki o trzech małych świnkach. Według niego życie zawsze przyniesie “wilki” w postaci choroby, stresu, problemów finansowych czy zawodowych. Matematyka nie eliminuje tych zagrożeń, lecz pozwala lepiej zrozumieć, jak budować związek na solidnych fundamentach, dzięki którym łatwiej przetrwać kolejne kryzysy. To nie pierwsza próba opisania miłości za pomocą liczb. Już wcześniej amerykański psycholog John Gottman opracował metody ilościowej analizy zachowań partnerów podczas rozmów i kłótni. Na podstawie obserwacji sposobu komunikacji jego zespół potrafił z dużą skutecznością przewidywać trwałość małżeństw.
Czytaj też: Włochy ruszają do walki z cyfrowym uzależnieniem. To pierwszy taki ośrodek w tym kraju
Z kolei naukowcy z Radboud University wykazali, że ogromne znaczenie ma czas, jaki partnerzy potrzebują na emocjonalną reakcję po konflikcie. Zbyt szybkie lub zbyt opóźnione odpowiedzi mogą prowadzić do narastania napięcia albo przeciwnie: do jego stopniowego wygaszania. Wydaje się, że w przyszłości modele matematyczne – połączone ze sztuczną inteligencją – mogłyby analizować dynamikę relacji i ostrzegać pary, gdy związek zaczyna zbliżać się do niebezpiecznego punktu. Brzmi to naprawdę futurystycznie.
Źródło:StudyFinds