Wciąż nie są jednak pewni co do dokładnego roku produkcji broni, która pochodzi z 1377 bądź 1437 roku. Pewne jest natomiast to, że ta ręczna broń prochowa zyskała miana najstarszego tego rodzaju uzbrojenia kiedykolwiek znalezionego w kraju. Hwangja Hwatong, bo tak nazywa się rzeczona broń, pozwala lepiej zrozumieć rozwój uzbrojenia na Półwyspie Koreańskim w okresie przejścia od dynastii Goryeo do dynastii Joseon.
Czytaj też: Archeolodzy odnaleźli niezwykłe osiągnięcie starożytnej inżynierii. Miało 21 kilometrów długości
Przedmiot ujrzał światło dzienne w listopadzie 2023 roku w czasie działań prowadzonych na górze Geumseongsan. Znalezisko miało miejsce podczas rutynowych kontroli bezpieczeństwa prowadzonych przed przygotowaniem szlaku. Teren ten jest niebezpieczny ze względu na obecność min, co przez lata utrudniało jego dokładne badanie. Dopiero odpowiednio przeszkoleni żołnierze byli w stanie się po nim poruszać.
Artefakt, na jaki się natknęli, ma około 23-25 centymetrów długości i waży nieco ponad kilogram. Wykonano go z brązu, a jego konstrukcja odpowiada wczesnym rodzajom ręcznej broni wykorzystującej proch strzelniczy. Hwangja Hwatong służyła do wystrzeliwania strzał lub innych pocisków, w tym niewielkich elementów przypominających śrut. Choć w porównaniu ze współczesną bronią palną takie urządzenie wydaje się proste, w swojej epoce stanowiło istotny krok w rozwoju techniki wojskowej. Broń prochowa pozwalała bowiem razić przeciwnika w sposób odmienny od tradycyjnego łuku, zmieniając możliwości armii na polu walki.
Uwadze badaczy nie umknęła inskrypcja składająca się z 28 znaków, wyrytych na powierzchni broni. Zawiera ona informacje o nazwie oręża, jego masie, osobie nadzorującej produkcję, a nawet rzemieślniku odpowiedzialnym za wykonanie egzemplarza. Twórcę oznaczono imieniem Seok. Badacze przeanalizowali napis i zestawili go z historycznymi zapisami dotyczącymi wytwarzania uzbrojenia. Udało im się ustalić dwie możliwe daty powstania broni: grudzień 1377 roku lub grudzień 1437 roku. Niekompletna informacja o dacie nie pozwala na razie jednoznacznie rozstrzygnąć tej kwestii.
Różnica sześćdziesięciu lat ma znaczenie historyczne. Jeśli broń powstała w 1377 roku, jej produkcja przypadła na schyłkowy okres dynastii Goryeo, kiedy rozwijano państwowe wytwarzanie uzbrojenia prochowego. Wariant z 1437 roku oznaczałby natomiast, że przedmiot pochodzi z czasów panowania króla Sejonga z dynastii Joseon, znanego między innymi z działań na rzecz rozwoju artylerii.
Na wylocie lufy znajduje się znak przypominający cyfrę osiem. Naukowcy podejrzewają, że mógł pełnić funkcję numeru produkcyjnego lub ewidencyjnego. Jeśli ta interpretacja się potwierdzi, będzie to kolejna wskazówka, iż produkcja broni odbywała się w sposób zorganizowany, a poszczególne egzemplarze mogły być oznaczane i rejestrowane. Po odkryciu obiekt trafił w ręce specjalistów z południowokoreańskich instytucji badawczych. Zastosowali oni między innymi badania rentgenowskie oraz analizy metalurgiczne. Wykazały one, że stop wykorzystany do wykonania broni zawierał miedź, cynę i ołów. Zawartość cyny nie przekraczała 10 procent. Naukowcy muszą jeszcze wyjaśnić dokładną datę powstania tego konkretnego egzemplarza.
Źródło:Smithsonian Magazine