Nieznane nauce stanowiska bądź takie, o których wiedza była bardzo skąpa
Prace prowadzone były w zróżnicowanych częściach regionu, obejmujących zarówno doliny, jak i tereny górskie. Wśród zarejestrowanych miejsc znalazły się między innymi stanowiska w prowincjach Contumazá, Celendín, San Ignacio czy Cajamarca. Badacze zwracają uwagę, że wiele z nich reprezentuje różne okresy rozwoju kultur prekolumbijskich, co pozwala lepiej zrozumieć ciągłość osadnictwa na tym obszarze, sięgającą co najmniej dwóch tysięcy lat wstecz.
Czytaj też: Rzymskie dziedzictwo pod ulicami Zadaru. Miasto kryje jedną z największych nekropolii w całym regionie
Jednym z kluczowych elementów projektu nie było jednak samo odkrywanie nowych miejsc, lecz uporządkowanie wiedzy o już istniejących stanowiskach. W wielu przypadkach brak precyzyjnego wytyczenia granic sprawiał, iż obiekty te pozostawały narażone na działalność człowieka, w tym niekontrolowaną zabudowę, rolnictwo czy nielegalne zajmowanie gruntów. Archeolodzy przeprowadzili więc szczegółowe pomiary terenowe i opracowali dokumentację techniczną, która pozwala jednoznacznie określić zasięg poszczególnych stanowisk.
Zebrane dane zostały wprowadzone do krajowego systemu informacji o dziedzictwie archeologicznym, co stanowi istotny krok w kierunku ich formalnej ochrony. Dzięki temu władze Peru mają zyskać narzędzia umożliwiające skuteczniejsze zarządzanie tymi obszarami, a także podejmowanie decyzji dotyczących ich przyszłego statusu jako oficjalnych zabytków kultury.
Istotna rola odkryć archeologicznych w zestawieniu ze źródłami pisanymi
Nowo udokumentowane stanowiska dostarczają przy tym cennych informacji o strukturze dawnych społeczności, ich sposobach gospodarowania przestrzenią oraz relacjach między różnymi ośrodkami osadniczymi. Region Cajamarca od dawna uznawany jest za ważny obszar badań nad kulturami preinkaskimi, a najnowsze ustalenia mogą pomóc w wypełnieniu licznych luk w wiedzy o jego przeszłości.
Czytaj też: Odkrył piramidę zatopioną u wybrzeży USA. Niezwykłe doniesienia badacza o zaginionym mieście
34 nowe-stare stanowiska to w ostatecznym rozrachunku bardzo istotny element działań mających na celu zabezpieczenie wiedzy o społecznościach dawniej zamieszkujących ten obszar. Ich przeszłość jest w wielu przypadkach wyjątkowo niejasna. A jeśli do czasów współczesnych przetrwały źródła pisane, to zwykle są one pozostałością po europejskich kolonizatorach, których zapiski należy traktować z odpowiednim dystansem.
Źródło: Agencia Peruana de Noticias
