Tak niecodzienne znalezisko miało miejsce w Ballymacombs More, a stan zachowania szczątków od początku wzbudził zainteresowanie archeologów i specjalistów medycyny sądowej. Ze względu na wspomnianą pomyłkę dotyczącą płci zmarłej osoby, określano ją mianem Bellaghy Boy. Z czasem stało się jednak jasne, iż nie chodzi o nastoletniego chłopca: analizy osteoarcheologiczne wykazały, że była to młoda kobieta. Oficjalnie otrzymała nazwę Ballymacombs More Woman.
Czytaj też:Odnaleźli obóz rozbitków na końcu świata. Badacze twierdzą, że jest związany z legendarnym żeglarzem
Badania ujawniły kolejne fakty: żyła w epoce żelaza, prawdopodobnie między 343 a 1 rokiem p.n.e. Jej szczątki zachowały się na tyle dobrze, że naukowcy mogli przeanalizować zarówno kości, jak i fragmenty skóry, włosy oraz paznokcie. Najbardziej niepokojące informacje przyniosła analiza kręgów szyjnych. Specjaliści zidentyfikowali na nich charakterystyczne ślady cięć, wskazujące na celowe oddzielenie głowy od reszty ciała. Czaszki nie udało się odnaleźć.
Kilka dni temu Ulster Museum w Belfaście przedstawiło wyniki specjalnego dochodzenia prowadzonego z udziałem koronera Joe McCriskena. Wydarzenie miało formę współczesnego postępowania wyjaśniającego przyczyny śmierci, choć nie było formalnym postępowaniem sądowym. Zebrane dowody sugerują, że kobieta została prawdopodobnie zdekapitowana od tyłu przy użyciu ostrego narzędzia. Nie udało się jednak ustalić dokładnego przebiegu wydarzeń ani tożsamości sprawcy.
Warto mieć na uwadze fakt, iż podobne przypadki znamy z innych europejskich torfowisk. Szczątki ludzi z epoki żelaza, odnajdywane między innymi w Irlandii, Danii i Niemczech, często noszą ślady wyjątkowo brutalnej śmierci. Część archeologów interpretuje je jako pozostałości rytualnych egzekucji lub ofiar składanych w związku z wierzeniami religijnymi lub na przykład nieurodzajem.
Nie wiadomo jednak, czy kobieta z Ballymacombs More również zginęła w ramach takiego obrzędu. Niezwykły stan zachowania szczątków pozwolił naukowcom odtworzyć część informacji dotyczących życia kobiety. W badaniach na ten temat posłużyła między innymi tomografia mikrokomputerowa, obrazowanie trójwymiarowe oraz szczegółowe analizy biologiczne.
Czytaj też:Setki kamiennych sarkofagów i złote kosztowności. Archeolodzy odkryli niezwykłą nekropolię
Tym sposobem uczeni dowiedzieli się, iż miała około 167 cm wzrostu i ciemne, proste włosy. Analiza dostępnych materiałów dostarczyła również informacji o jej zdrowiu i sposobie odżywiania. Okazało się, że dieta zmieniała się sezonowo, co może wskazywać na dostosowywanie sposobu zdobywania pożywienia do pory roku. W pobliżu nóg kobiety znajdował się fragment tkaniny wykonanej z materiału roślinnego. Przedmiot jest obecnie analizowany przez specjalistów, którzy próbują ustalić jego dokładne przeznaczenie.
Źródło: BBC
