Sprawą zajął się międzynarodowy zespół archeologów, który przeprowadził szczegółowe badania podwodnego stanowiska archeologicznego Khoa Reef. Znajduje się ono w jeziorze Titicaca. Naukowcy wykorzystali sonar i trójwymiarową fotogrametrię, aby stworzyć dokładną mapę dna jeziora oraz zlokalizować ukryte pod wodą zabytki. Następnie wydobyli liczne przedmioty ceremonialne, które przez stulecia spoczywały na dnie tamtejszego akwenu.
Wśród odkrytych artefaktów znalazły się złote medaliony przedstawiające promienistą twarz bóstwa utożsamianego z Viracochą, kamienne i muszlowe ozdoby, fragmenty kości lam czy charakterystyczne ceramiczne kadzielnice w kształcie pum. W ich wnętrzu zachowały się ślady węgla drzewnego, co pozwala sądzić, że podczas ceremonii spalano kadzidła lub inne ofiary. Przypominam, że puma była jednym z najważniejszych symboli religijnych kultury Tiwanaku i odgrywała istotną rolę w jej ikonografii.
Zdaniem badaczy zgromadzone dowody prowadzą do konkretnego wniosku: Khoa Reef było miejscem składania kosztownych darów bóstwom. Co istotne, wysepka i otaczające ją wody nie były zwykłym miejscem kultu lokalnej społeczności. Najwyraźniej przybywali tam pielgrzymi z odległych regionów Andów, a składane przez nich ofiary miały podkreślać znaczenie religijnego centrum Tiwanaku. To oznacza, że tradycja pielgrzymek nad jezioro Titicaca rozpoczęła się na wiele stuleci przed rozwojem państwa Inków.
Odkrycie ma również znaczenie dla badań nad organizacją samej cywilizacji. Archeolodzy uważają, że zdolność do planowania wielkich ceremonii religijnych i przyciągania pielgrzymów z różnych części Andów mogła być jednym z fundamentów politycznej i gospodarczej potęgi Tiwanaku. Religia nie była jedynie elementem kultury, lecz narzędziem integrującym rozległe społeczności i wzmacniającym autorytet elit rządzących.
Cywilizacja Tiwanaku rozwijała się od około 500 do 1100 roku na obszarze dzisiejszej zachodniej Boliwii, a jej wpływy sięgały również południowego Peru, północnego Chile i północno-zachodniej Argentyny. Do dziś zachwyca monumentalną architekturą, precyzyjnie obrobionymi blokami kamiennymi i zagadkowymi budowlami, takimi jak Brama Słońca czy świątynia Kalasasaya. Mimo dziesięcioleci badań naukowcy nadal nie wiedzą, co doprowadziło do upadku tej wysoko rozwiniętej kultury w okolicach XI wieku. Wśród najbardziej prawdopodobnych przyczyn eksperci wymieniają długotrwałe zmiany klimatyczne, susze i osłabienie gospodarki opartej na rolnictwie.
W oparciu o kolejne znaleziska możemy założyć, że wiele elementów religii i organizacji społecznej, które kojarzymy z Imperium Inków, miało znacznie starsze korzenie. Badania jeziora Titicaca nie tylko pozwalają lepiej poznać tajemniczą cywilizację Tiwanaku, ale dodatkowo zmieniają spojrzenie na historię całego regionu Andów. Wydaje się, iż tradycje religijne i pielgrzymkowe rozwijały się tam już kilka stuleci przed narodzinami jednego z największych imperiów prekolumbijskiej Ameryki.
Źródło:Antiquity