Niezwykłe znaleziska miały miejsce w miejscowości Horbourg-Wihr, położonej w Alzacji, niedaleko miasta Colmar. Prace w wykonaniu uczonych związanych z Inrap rozpoczęły się w związku z planowaną budową nowych budynków mieszkalnych. Zanim jednak na tym terenie pojawią się współczesne konstrukcje, archeolodzy postanowili sprawdzić, jakie tajemnice kryje ziemia.
Czytaj też:Kłódka ze statku-widma otwarta po setkach lat. Naukowcy rozpracowali czteroliterowy szyfr
Uczestnicy wykopalisk natrafili na kompleks cmentarny pochodzący z drugiej połowy V wieku. Znaleźli w nim łącznie 11 grobów dorosłych lub starszych nastolatków, trzy pochówki dzieci oraz dwa groby koni. Na pierwszy plan wysunęły się dwa bogato wyposażone pochówki mężczyzn, których pozycja społeczna mogła być znacznie wyższa niż pozostałych zmarłych.
W tych dwóch wyróżniających się grobach archeolodzy odkryli broń, która pozwala lepiej zrozumieć militarną kulturę ówczesnych społeczności. Wśród przedmiotów znalazły się miecz zachowany częściowo w drewnianej pochwie, tarcza, scramasax, czyli jednosieczna broń o charakterze bojowym, oraz angon – rodzaj oszczepu wykorzystywanego przez wojowników germańskich.
Nie mniej interesujące są ozdoby wykonane ze złota i srebra. Elementy dekoracyjne, cechujące się bogatymi zdobieniami, znajdowały się między innymi na przedmiotach związanych z uzbrojeniem i strojem. Tego rodzaju wyposażenie świadczy o wysokim statusie społecznym pochowanych osób. Według badaczy mężczyźni mogli być germańskimi przywódcami lub tzw. foederati, czyli przedstawicielami plemion sprzymierzonych z Cesarstwem Rzymskim, którzy służyli w jego armii.
Jednym z najbardziej poruszających aspektem odkrycia są dwa groby koni znajdujące się w obrębie tego samego kompleksu cmentarnego. Zwierzęta pochowano wraz z uprzężami, co może wskazywać na ich szczególne znaczenie dla właścicieli. Pochówki tych zwierząt w sąsiedztwie wojowników ujawniają formę ówczesnych zwyczajów pogrzebowych i symboliki związanej ze statusem oraz rolą militarną zmarłych. Konie odgrywały istotną rolę w życiu elit wojskowych, a ich obecność w grobach stanowi ważny materiał do badań nad kulturą ludów germańskich.
W dwóch innych pochówkach, prawdopodobnie należących do kobiet, znajdowały się srebrne i pozłacane zapinki, ozdoby w kształcie ptaków, naszyjniki ze szklanych koralików, klamry do pasów oraz grzebień wykonany z kości. Ale bogate wyposażenie grobów to tylko jedna część układanki. Na tym samym obszarze archeolodzy natrafili również na pozostałości dawnej osady galijsko-rzymskiej. Znaleźli ślady domów, dróg, palenisk i studni.
Wygląda na to, że osadę zamieszkiwano nieprzerwanie od I do III wieku. W IV wieku aktywność osadnicza wyraźnie osłabła, a w drugiej połowie V stulecia część terenu zaczęła pełnić rolę cmentarza. To właśnie ten okres jest szczególnie interesujący dla historyków. Europa Zachodnia przechodziła wówczas głębokie przemiany związane z wędrówkami ludów, w tym Gotów, Hunów, Wandalów i Franków. W 476 roku upadł ostatni cesarz zachodniorzymski, a na terenach dawnego imperium zaczęły powstawać nowe organizmy polityczne. W Alzacji zachowało się niewiele stanowisk archeologicznych dokumentujących obecność społeczności germańskich z tego okresu, dlatego każde dokonane tam odkrycie jest na wagę złota.
Źródło: BGNES