Wszczepili to do mysich mózgów, aby zbadać jedną reakcję. Czym właściwie były te ludzkie organoidy?

Udało się to po raz pierwszy w historii. Ludzkie organoidy wszczepiono do kory mózgowej myszy i okazało się, że prawidłowo reagują one na bodźce sensoryczne (wzrokowe). To ogromny sukces biologii i wielka nadzieja dla medycyny.
Wszczepili to do mysich mózgów, aby zbadać jedną reakcję. Czym właściwie były te ludzkie organoidy?

Zespół uczonych z Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego pod kierunkiem prof. Duygu Kuzuma po raz pierwszy wykazał, że ludzkie organoidy mózgowe wszczepione myszom tworzą naturalne połączenia nerwowe i reagują na zewnętrzne bodźce sensoryczne. Organoidy zachowywały się w identyczny sposób, jak otaczające je tkanki, a obserwację można było prowadzić w czasie rzeczywistym przez kilka miesięcy, dzięki innowacyjnemu układowi eksperymentalnemu. Szczegóły opisano w czasopiśmie Nature Communications.

Przełom w badaniu organoidów

Organoidy mózgowe pochodzą z ludzkich indukowanych pluripotencjalnych komórek macierzystych (iPSC), które zostały cofnięte w rozwoju z komórek skóry. To standardowa procedura wykorzystywana do tworzenia modeli do badania rozwoju ludzkiego mózgu oraz planów leczenia licznych schorzeń neurologicznych.

Czytaj też: Organoidy, jakich jeszcze nie było. Wyhodowali w laboratorium oczy

Do tej pory żaden zespół badawczy nie był w stanie wykazać, że organoidy ludzkiego mózgu wszczepione w korę mózgową myszy są w stanie dzielić te same właściwości funkcjonalne i reagować na bodźce w identyczny sposób. Wynika to z faktu, że technologie stosowane do rejestrowania funkcji mózgu są ograniczone i zazwyczaj nie pozwalają zarejestrować aktywności trwającej zaledwie kilka milisekund. Uczeni z San Diego rozwiązali ten problem.

Dr Madison Wilson z UC San Diego /Fot. UC San Diego

Dr Madison Wilson z UC San Diego mówi:

Żadne inne badanie nie było w stanie rejestrować optycznie i elektrycznie w tym samym czasie. Nasze eksperymenty ujawniają, że bodźce wizualne wywołują odpowiedzi elektrofizjologiczne w organoidach, odpowiadające odpowiedziom z otaczającej kory mózgowej. 

Uczeni wierzą, że to połączenie technologii rejestrowania neuronów do badania organoidów posłuży jako unikalna platforma do kompleksowej oceny organoidów jako modeli rozwoju mózgu i chorób oraz zbadania ich zastosowania jako protez neuronowych w celu przywrócenia funkcji utraconym, zdegenerowanym lub uszkodzonym regionom mózgu. 

Nie byłoby to możliwe, gdyby nie stworzenie przezroczystych elektrod grafenowych w 2014 r. przez ten sam zespół uczonych. Od tego czasu technologia ta jest stale rozwijana – uczeni wykorzystują nanocząstki platyny, aby obniżyć impendancję elektrod 100 razy, z jednoczesnym zachowaniem ich przezroczystości. To pozwala na rejestrowanie i obrazowanie aktywności neuronów na poziomie makroskali i pojedynczych komórek.

Granica między komórkami organoidów a naturalną tkanką mózgową była wykrywalna /Fot. UC San Diego

Naukowcy zastosowali bodziec wzrokowy – optyczną diodę LED emitującą białe światło – do myszy z wszczepionymi organoidami. Zaobserwowano aktywność elektryczną w kanałach elektrodowych nad organoidami, pokazując, że organoidy reagują na bodziec w taki sam sposób, jak otaczająca je tkanka. Aktywność elektryczna rozprzestrzeniała się z obszaru najbliższego korze wzrokowej w obszarze wszczepionych organoidów poprzez połączenia funkcjonalne. Wyniki te sugerują, że organoidy utworzyły połączenia synaptyczne z otaczającą je tkanką korową trzy tygodnie po implantacji i otrzymały funkcjonalne wejście z mózgu myszy. Eksperymenty będą kontynuowane i naukowcy mają nadzieję na ich wydłużenie oraz włączenie obrazowania wapnia.

Czytaj też: Ważny krok w badaniu komórek macierzystych. Organoidy będą jeszcze lepsze

Prof. Duygu Kuzum dodaje:

Przewidujemy, że w przyszłości to połączenie komórek macierzystych i technologii neurorejestracji będzie wykorzystywane do modelowania choroby w warunkach fizjologicznych, badania kandydatów do leczenia na organoidach specyficznych dla pacjenta oraz oceny potencjału organoidów do przywrócenia określonych utraconych, zdegenerowanych lub uszkodzonych regionów mózgu.
Marcin PowęskaM
Napisane przez

Marcin Powęska

Biolog, redaktor naukowy Międzynarodowego Centrum Badań Oka (ICTER), dziennikarz popularnonaukowy OKO.press i serwisu Cowzdrowiu.pl. Publikował na łamach portalu Interia, w papierowych wydaniach magazynów "Focus", "Wiedza i Życie" i "Świat Wiedzy".