3. KTO JEST ODPOWIEDZIALNY ZA TO, CO CZUJESZ?

Są trzy możliwości. Albo ty, albo otoczenie, albo obie opcje równocześnie. W pierwszym wariancie uzyskujesz wpływ na swoje uczucia, w drugim to, otoczenie steruje tobą. Wybór wydaje się prosty, ale to tylko pozory. Jak uwierzyć, że kiedy ktoś cię rani tym, co mówi, ty możesz wziąć odpowiedzialność za to, co czujesz? Często nie mamy wpływu na to co się zdarzyło/dzieje w naszym życiu, ale możemy nadać temu bardziej korzystne dla nas znaczenie.

Jeśli chcesz przejmować większą odpowiedzialność za swoje emocje, warto zbliżać się do pierwszej opcji. Czyli na przykład możesz nie czuć się tak bardzo, lub w ogóle, zraniony. Jak to zrobić? Kluczem może być sposób interpretacji tego, co się zdarzyło. Wyobraź sobie, że w zatłoczonym miejscu ktoś mocno uderza cię w plecy. Kiedy z oburzeniem obracasz się, żeby wyrazić to co czujesz, widzisz bezradną minę niewidomej osoby... Co teraz dzieje się z twoimi z emocjami?

4. ILE POTRWA TO, CO CZUJESZ?

Każda z emocji, którą czujemy przejawia pewną prawidłowość, w którymś momencie się zaczyna, później osiąga swoje apogeum, a w końcu opada. Najczęściej trwa to kilka do kilkunastu minut. Dlaczego zatem niekiedy jakiś stan towarzyszy nam przez dłuższy czas? Dzieje się tak, ponieważ nieświadomie wypracowujemy skuteczne mechanizmy na podtrzymanie pewnych emocji. Nie wypuszczamy ich z naszego metaforycznego autobusu. Mam rację?

5. DZIENNIK EMOCJI

W codziennej bieganinie często nie zwracamy uwagi na to, co dzieje się w naszym wnętrzu. Na ekranie w naszym umyśle pojawiają się obrazy i filmy, myśli przebiegają nam przez głowę i nieustannie coś czujemy. Dopóki jednak nasze uczucia nie stają się silniejsze, nie zwracamy na nie uwagi. Dopiero, kiedy poziom emocji przekroczy nasz subiektywny poziom alarmowy, uświadamiamy sobie, że czujemy. Poniższy eksperyment pozwoli ci na zwiększenie świadomości własnych emocji.  Ważne jest, aby dziennik prowadzić na bieżąco. Jeśli będziemy odtwarzać po czasie to, co czuliśmy w ciągu ostatniego tygodnia, pamięć może być zawodna, ponieważ postrzegamy przeszłość selektywnie.

→ Wybierz dowolny tydzień (najlepiej najbliższy) i rejestruj wszystko co czujesz, nawet jeśli będzie to miało niewielki poziom nasilenia. Spokój, ekscytację, złość, zazdrość, żal, podziw, obrzydzenie itd. Masz do dyspozycji kilkadziesiąt tego typu stanów. Zawsze towarzyszą ci jakieś uczucia.

→ Zapisuj co czujesz w zeszycie, twoim dzienniku emocji, z dowolnym komentarzem, na przykład czy to było przyjemne uczucie, czy nie. W jakiej sytuacji się pojawiło itp.

Kiedy już stworzysz listę wszystkich emocji z całego tygodnia, wypisz je na jednej dużej kartce i zastanów się jak wygląda twoje życie emocjonalne z dystansu.

Ustaw kolejność uczuć poczynając od tego, które towarzyszyło ci najdłużej.

Czy to jest to, co chcesz odczuwać na co dzień?

Spisz swoje refleksje i jeśli nie czujesz pełnego zadowolenia, przejdź do kolejnego ćwiczenia.

6. CO MÓWIĄ TWOJE EMOCJE

Dziś – w epoce zaawansowanej technologii, kiedy dane przekazywane są błyskawicznie – wszystko może być informacją. Jeśli oczywiście tylko potrafimy ją odkodować. - Wszystko? To może emocje też?

Pomyśl chwilę, kiedy ostatnio odczuwałaś/odczuwałeś np. złość, ale taką prawdziwą.

W jakiej to było sytuacji, kiedy?

Jaki komunikat możesz odkodować z tych odczuć, teraz po czasie? Co złość chciała ci przekazać? Jaką informację? Czy komunikat został odebrany, czy może połączenie zostało przez ciebie odrzucone? Teraz po czasie możesz tylko odsłuchać wiadomość na poczcie głosowej.