Średniowieczne grodzisko ukryte wśród bagien i lasów
Badania terenowe prowadzone od jesieni zeszłego roku pod nadzorem Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz zespołu archeologów, przyniosły zaskakujące rezultaty. Grodzisko datowane jest na okres od X do XIII wieku, co czyni je jednym z ważniejszych świadectw wczesnośredniowiecznego osadnictwa obronnego w regionie. Teren jest wyjątkowo odizolowany, otoczony bagnami i gęstą roślinnością, co tłumaczy, dlaczego przez stulecia pozostawał ukryty i nieznany nauce.
Czytaj też: Antropolodzy badają zagadkę geometrycznych wzorów. Kto stworzył te rekordowo stare symbole?
Prace archeologiczne ujawniły zachowane ślady umocnień: fragmenty wałów i fos oraz pozostałości zagłębień w ziemi, które mogły służyć jako paleniska bądź schronienia. Choć nie odnaleziono wyraźnych struktur nadziemnych, badania geofizyczne wskazują na obecność ukrytej zabudowy i intensywnego użytkowania terenu w przeszłości. W trakcie prac odkryto 244 zabytki ruchome, wśród których dominują narzędzia codziennego użytku, elementy broni drzewcowej i ozdoby. Wśród najciekawszych artefaktów znalazły się dziesiątki noży i ich fragmentów, krzesiwa kabłąkowe, sierpy, groty strzał i włóczni, a także metalowe elementy stroju, takie jak sprzączki czy srebrne zausznice, które pozwalają lepiej zrozumieć życie dawnych mieszkańców grodu.
Odkrycie łączące kilka epok dzięki artefaktom z XX wieku
Nie mniej fascynujące okazały się znaleziska nowożytne. Chodzi o dwa naboje z żelaznym pociskiem od karabinu niemieckiego, fragmenty łuski po eksplozji czy drobne elementy zegarka kieszonkowego. Znaleziska te mogą potwierdzać przekazy miejscowej ludności o tym, iż w czasach II wojny światowej teren ten był schronieniem dla ukrywających się Żydów, korzystających z naturalnej bariery w postaci bagien.
Czytaj też: Wiemy, co jedli prehistoryczni Polacy. Fenomenalne badanie na Kujawach
Eksperci podkreślają, że choć teren grodziska jest niezwykle atrakcyjny dla badaczy i miłośników historii, to z powodu trudnego dostępu (tereny bagniste i dzika roślinność) oraz objęcia go ochroną jako rezerwatu przyrody, niezalecane jest samodzielne podejmowanie wypraw bez zgody odpowiednich służb i konserwatorów zabytków. Poza informacjami o średniowiecznych strukturach obronnych w Polsce, nowe odkrycie dodatkowo łączy epoki – od wczesnego średniowiecza po dramatyczne wydarzenia XX wieku. Dzięki temu archeolodzy mogą lepiej zrozumieć, jak historia kształtowała życie lokalnych społeczności i odnaleźć kolejne tajemnice wciąż spoczywające pod warstwami natury.
