Trzecim etapem jest zapobieganie efektowi jo-jo. „Mamy tendencję do wracania do starych nawyków. To jak z ćwiczeniem pisania lewą ręką. Gdy bierzemy do tej ręki długopis, czujemy się nienaturalnie. Musimy włożyć całą energię w pisanie. Mocno się skoncentrować. Ale jeśli będziemy te czynności powtarzać, to z każdym dniem będzie nam to przychodzić naturalniej. Nie oznacza to, że mamy zupełnie przestać kontrolować siebie i wszystkich” – zaznacza Wiśniewska-Juszczak. „Bo im bardziej będziemy się napinać, tym bardziej obsesyjnie będziemy o tym myśleć. To jak z odchudzającymi się osobami, które odmawiają sobie wszystkiego, aż w końcu ogołacają lodówkę”.

Po czwarte metoda małych kroków jest też bardziej przyjazna dla otoczenia, które na nagłą zmianę naszego zachowania reaguje zwykle bardzo podejrzliwie. „Dziwnie się jakoś zachowujesz, jak nie ty” – mówią często współpracownicy do osób, które walczą z kontrolowaniem. Dopiero z czasem widać, że przynosi to efekty i zaczynają rozumieć, że to właściwa droga. Także Anette C. Anton pisze, że control freak, który chce skończyć z samowyzyskiem i byciem wyzyskiwanym przez innych, musi się przygotować na brak zrozumienia. „Mówienie »nie« kolejnym obowiązkom to sztuka, którą – dla zachowania higieny psychicznej – każdy control freak musi prędzej czy później opanować: ważne, by odmawiać przy właściwej okazji i w odpowiednim momencie. A zatem nie od razu, gdy pojawi się pierwsza oznaka napięcia lub przeciążenia, i nie dopiero wtedy, gdy elektroniczny rejestrator czasu pracy nie będzie już w stanie zapisać ogromu naszych nadgodzin” – radzi Anton.

„W takiej sytuacji koncentrujecie się wyłącznie na tym, za co obecnie otrzymujecie wynagrodzenie lub co umożliwi wam kolejny awans. Ułóżcie sobie od razu kilka ciętych odpowiedzi na wszelkie głupie uwagi pod waszym adresem. Najpierw odzwyczajcie się od sprzątania w [firmowej] kuchni, następnie od dyżuru telefonicznego za Maćka i Pawła, od papierowej roboty, którą Malinowski i Nowak regularnie wam wciskają, a w końcu zredukujcie swoje nadgodziny do dokładnie takiego wymiaru, który wasz najfajniejszy kolega uważałby za normalny dla siebie. Spróbujcie! Zobaczycie, naprawdę przyjemnie jest w końcu pracować jak wszyscy inni” – nie ma wątpliwości Anton.

 

JAK WALCZYĆ Z OBSESJĄ KONTROLOWANIA

° Zawczasu zastanówcie się, gdzie chcecie się znaleźć za piętnaście lat.

° Zlecajcie część zadań swoim asystentom i współpracownikom.

° Wypytujcie innych,jeśli sami czegoś nie wiecie.

° Unikajcie usilnego dążenia do harmonii i pędu do perfekcjonizmu.

° Nauczcie się odmawiać.

° Bierzcie udział w konfrontacjach i starajcie się radzić sobie z konfliktami.

° Znajdźcie równowagę pomiędzy trzymaniem się ustalonych terminów a perfekcyjnym wy-konaniem zadania.

(Źródło:Anette C. Anton, „Dziewczyna do wszystkiego. Jak unikać typwo kobiecych błędów na drodze do osiągnięcia sukcesu”, Wydawnictwo BC.edu, Warszawa 2010).