Wynika z nich, iż ludzie regularnie pojawiali się w wysokich górach przez ponad 10 tysięcy lat, pozostawiając po sobie ślady działalności od epoki kamienia aż po czasy współczesne. Tak przynajmniej twierdzą przedstawiciele Universitat Autònoma de Barcelona, którzy stworzyli pierwszą tak szeroką, publicznie dostępną bazę dat radiowęglowych dla wysokogórskiego obszaru Pirenejów. Analizie poddali 124 próbki pochodzące z 45 stanowisk archeologicznych. Dane pozwoliły uporządkować chronologię aż 380 stanowisk znajdujących się na terenie Parku Narodowego Aigüestortes i Estany de Sant Maurici.
Czytaj też: W bitwie z XIV wieku użyto broni, która pozostawiła kwadratowe rany. Wreszcie wiemy, czym była
Najstarsze ślady ludzkiej obecności znajdowały się w schronisku skalnym Obagues de Ratera, położonym na wysokości 2320 metrów n.p.m. Pierwsze grupy ludzi pojawiły się tam około 10 tysięcy lat temu, niedługo po zakończeniu ostatniej epoki lodowej. Byli to prawdopodobnie niewielkie grupy łowców-zbieraczy, które zaczęły eksplorować wysokogórskie tereny wraz z ocieplaniem się klimatu.
Co szczególnie interesujące, Obagues de Ratera nie było miejscem odwiedzonym tylko raz. Z badań wyłania się niezwykle długa historia użytkowania tego schronienia. Ludzie pojawiali się tam w mezolicie, podczas przejścia do neolitu, w kolejnych epokach neolitu i brązu, na początku epoki żelaza, w okresie wczesnego średniowiecza, a także w XIX i XX wieku. Wniosek? Jedno stanowisko zachowało ślady aktywności człowieka obejmujące około 10 tysięcy lat.
Nie jest to oczywiście jedyne miejsce świadczące o niezwykle długiej obecności człowieka w wysokich partiach Pirenejów. W jaskini Cova del Sardo, położonej na wysokości 1780 metrów, ślady działalności naszego gatunku rozciągają się na około 7500 lat. Z kolei w schronisku Portarró, znajdującym się na wysokości 2280 metrów, obecność ludzi datowana jest na około 7300 lat wstecz.
Uwadze członków zespołu badawczego nie umknęły pozostałości konstrukcji, które pokazują, że mieszkańcy tych terenów nie ograniczali się do krótkich wizyt. W Portarró istnieją struktury wykonane z kamienia układanego bez zaprawy oraz drewna. Ich wiek wynosi około 5 tysięcy lat. Według naukowców jest to obecnie najstarszy znany przykład architektury kamiennej w Pirenejach.
Czytaj też: Rosjanie znaleźli niemiecki czołg pod swoim uniwersytetem. Przez dekady pozostawał ukryty pod ziemią
Analiza dat radiowęglowych pozwoliła dodatkowo wskazać okresy, w których aktywność człowieka w górach wyraźnie się nasilała. Jeden z takowych przypada na schyłek neolitu, około 5300-4500 lat temu. Kolejne wzrosty aktywności pojawiły się w późnej starożytności, a także na początku średniowiecza. Naukowcy zauważyli ciekawą zbieżność z czasami Ötziego (słynny Człowiek z lodu), którego śmierć nastąpiła około 5300 lat temu. W tym samym okresie w innych wysokogórskich rejonach Pirenejów również występowała zwiększoną obecność ludzi.
Łącznie znajduje się tam około 380 stanowisk archeologicznych obejmujących potencjalne miejsca zamieszkania, różnego rodzaju zagrody, schronienia skalne, konstrukcje wykorzystujące ogromne głazy pozostawione przez lodowce, a także kamienne kręgi, które mogą być pozostałościami obiektów związanych z pochówkami. Jak widać, obszary, które współcześnie wydają się trudno dostępne i niegościnne, przez tysiące lat były częścią ludzkiego świata.
Źródło: Archeologica Data