Owczarow uważa, że analiza starożytnych map i danych geograficznych wzmacnia tę hipotezę. Choć nie odnaleziono jeszcze inskrypcji, która jednoznacznie potwierdzałaby dawną nazwę miasta, nowe odkrycia dostarczają informacji na temat znaczenia Perperikonu w czasach rzymskich i bizantyjskich.
Był to rozległy kompleks archeologiczny położony w górach Rodopach Wschodnich, niedaleko współczesnego miasta Kyrdżali. Osada rozwijała się przez wiele stuleci, a jej mieszkańcy wykorzystywali naturalne formacje skalne do tworzenia budynków, przestrzeni kultowych i elementów infrastruktury. Dziś stanowisko należy do najważniejszych miejsc archeologicznych w Bułgarii.
Czytaj też: Archeolodzy zidentyfikowali tajemniczy budynek w pałacu Ottona Wielkiego. To obiekt z X wieku
Według Owczarowa, który od lat kieruje badaniami tego obszaru, starożytnej nazwy Perperikonu można poszukiwać w dziele Geografia, napisanym w II wieku przez Klaudiusza Ptolemeusza. Ten grecki uczony opisał tysiące miejsc znanego mu świata, próbując określić ich położenie na podstawie współrzędnych geograficznych.
Wśród wymienionych przez niego miejscowości znalazło się miasto Pergamon, położone w głębi Tracji. Problem polega na tym, że ustalenie dokładnej lokalizacji wielu osad wymienionych przez Ptolemeusza jest trudne. Jego współrzędne różnią się od współczesnych pomiarów, a błędy w dawnych obliczeniach utrudniają identyfikację konkretnych stanowisk archeologicznych.
Owczarow przeanalizował jednak położenie Pergamonu w odniesieniu do innych znanych miast starożytnych, w tym Filipopolis, czyli dzisiejszego Płowdiwu, oraz Augusta Traiana, utożsamianej ze współczesną Starą Zagorą. Według archeologa korekta dawnych danych wskazuje na okolice środkowego biegu rzeki Arda, gdzie znajduje się Perperikon.
Najbardziej intrygujący aspekt przedstawionej hipotezy dotyczy związku z Pergamonem w zachodniej Anatolii, jednym z najważniejszych ośrodków świata hellenistycznego. Miasto to było stolicą królestwa Attalidów i słynęło z monumentalnej architektury, akropolu oraz znaczenia kulturalnego i politycznego. Oba miejsca dzieliły setki kilometrów, lecz łączyło je położenie. Anatolijski Pergamon rozwinął się wokół stromego, łatwego do obrony wzgórza, na którego szczycie znajdował się akropol. Perperikon również zajmuje dominującą pozycję na skalistym wzniesieniu, gdzie kolejne pokolenia mieszkańców wykuwały w skale pomieszczenia i przestrzenie o charakterze sakralnym.
Niektórzy badacze łączą nazwę Pergamon lub Pergamos z przedgreckimi tradycjami językowymi i interpretują ją jako określenie twierdzy, ufortyfikowanego wzniesienia albo akropolu. Pochodzenie nazwy nie zostało jednak ostatecznie wyjaśnione, dlatego podobieństwo obu lokalizacji stanowi jedynie poszlakę, a nie dowód wspólnego nazewnictwa. Dodatkowych poszlak dostarczają dawne mapy. Nazwa Pergamon pojawia się między innymi na mapach Abrahama Orteliusa z 1585 roku, Johanna Laurenberga z 1651 roku oraz André Male’a z 1683 roku.
Szczególnie interesująca jest mapa Josepha-Romaina Joly’ego z 1801 roku, na której Pergamon zaznaczono w pobliżu środkowego biegu Ardy. Dokumenty te nie rozstrzygają sprawy, ponieważ ich autorzy korzystali z wcześniejszych tradycji geograficznych, w tym z przekazu Ptolemeusza. Zdaniem Owczarowa ich zgodność z lokalizacją Perperikonu wzmacnia jednak przedstawioną interpretację.
Źródło:Radio Bulgaria