Badacze działali w obrębie Cytadeli Saladyna, czyli monumentalnej twierdzy górującej nad Kairem. Jej budowa rozpoczęła się pod koniec XII wieku z inicjatywy sułtana Saladyna. Przez niemal siedem stuleci cytadela pozostawała politycznym centrum Egiptu i siedzibą kolejnych dynastii, w tym mameluków, którzy między XIII a XVI wiekiem uczynili z niej serce swojego imperium.
Czytaj też:W grobie Tutanchamona znaleziono coś niesamowitego. Ten materiał nie powinien istnieć na Ziemi
Na pierwszy plan w kontekście doniesień o nowym odkryciu wysuwa się fragment rozległej infrastruktury wodnej, która zaopatrywała twierdzę w wodę. Archeolodzy odnaleźli pozostałości czterech kół wodnych oraz sieć kamiennych kanałów służących do transportu wody na wyżej położone tereny cytadeli. System był częścią historycznego akweduktu znanego jako Magra al-Oyoun, jednego z największych przedsięwzięć inżynieryjnych średniowiecznego Kairu.
Cytadela Saladyna i inżynieryjny geniusz sprzed wieków
W czasach mameluckich zapewnienie dostępu do wody stanowiło ogromne wyzwanie. Cytadela została wzniesiona na wzgórzach Mukattam, co gwarantowało jej doskonałe walory obronne, lecz jednocześnie utrudniało transport wody z Nilu. Aby rozwiązać ten problem, kolejni władcy rozwijali skomplikowaną sieć urządzeń hydraulicznych. Wodę podnosiły koła wodne napędzane siłą mięśni zwierząt. Następnie trafiała ona akweduktami i była rozprowadzana do zbiorników oraz budynków znajdujących się wewnątrz twierdzy.
Nowo odkryte relikty pozwalają archeologom lepiej zrozumieć codzienne funkcjonowanie tego systemu. Dotychczas historycy znali jego ogólną konstrukcję z przekazów pisanych i zachowanych fragmentów akweduktu, jednak brakowało im dowodów pokazujących szczegóły działania infrastruktury bezpośrednio przy cytadeli. Odkryte kanały i elementy mechanizmów wodnych dostarczają cennych informacji o technologii stosowanej przez średniowiecznych inżynierów.
Czytaj też: To sanktuarium nie powinno tu być. Odkrycie w Chorwacji burzy 100 lat badań
Równie interesujące okazały się pozostałości budowli religijnej zlokalizowanej w tym samym obszarze. Badacze natrafili na fundamenty meczetu datowanego na okres mamelucki. W trakcie wykopalisk dostrzegli liczne elementy architektoniczne oraz artefakty związane z funkcjonowaniem obiektu. Na tej podstawie uznali, iż teren wokół cytadeli był znacznie bardziej zabudowany i aktywny społecznie, niż dotychczas przypuszczali. Generalnie rzecz ujmując, odkryte struktury są częścią większego kompleksu, którego pełny zasięg pozostaje jeszcze nieznany. Dlatego trwają dalsze prace mające na celu odnalezienie kolejnych elementów infrastruktury, w tym podziemnych zbiorników magazynujących wodę.
Źródło: Heritage Daily