Zależy mi przede wszystkim na tym, żeby mój telefon był niezawodny, robił dobre zdjęcia, fajnie wyglądał i nie utrudniał mi funkcjonowania w moim szybkim, chaotycznym życiu. W końcu korzystam z niego codziennie, często przez zbyt wiele godzin. Jak zatem oceniam iPhone’a 18 Pro po miesiącu użytkowania? Swoje wrażenia oprę przede wszystkim na codzienności i na tym, jak telefon wpisał się w moje życie.
iPhone 18 Pro pod wieloma względami spełnia moje oczekiwania. To taki wniosek na gorąco, nie ma w nim czegoś charakterystycznego – za i charakterystycznego – przeciw. Ale przejdźmy dalej…
Apple poprawiło kilka rzeczy, które we wcześniejszych generacjach potrafiły mi przeszkadzać. Nie powiem, że wszystko jest idealnie. W moim egzemplarzu pojawił się bowiem problem z funkcją, która przez lata działała u mnie praktycznie bez zarzutu. I muszę przyznać, że to mnie dość zaskoczyło.
Apple przyzwyczaiło mnie do wygody. I chyba właśnie dlatego tak trudno mi z niego zrezygnować
Doskonale wiem, że określenie „ekosystem Apple” bywa używane niemal do znudzenia, ale trudno znaleźć lepsze słowo opisujące sposób, w jaki korzystam aktualnie z technologii. W moim przypadku wszystko zaczyna się od iPhone’a, który jest rdzeniem codziennej komunikacji, a także pracy. Nie będę czarować, jest przede wszystkim źródłem rozrywki, a wręcz przedłużeniem mojej ręki.
Są też inne urządzenia, a wraz z nimi funkcje, których początkowo nawet nie uważa się za szczególnie istotne. Dopiero kiedy zaczyna się regularnie z nich korzystać, okazuje się, jak przyjemne potrafi być przesyłanie plików przez AirDrop (chociaż niektóre najnowsze flagowce OPPO czy vivo umożliwiają już bezpośrednią wymianę plików z iPhone’ami, co działa zaskakująco dobrze), sprawna synchronizacja zdjęć w iCloud na wielu urządzeniach czy możliwość kontynuowania pracy na innym sprzęcie.
Nie będę Was przekonywać, że podobnych możliwości nie znajdziemy u innych producentów. Konkurencja wciąż – mam wrażenie – ogląda się na Apple i w wielu obszarach proponuje równie interesujące rozwiązania. Tyle że ja zwyczajnie lubię sposób, w jaki działa iOS, jego estetykę, organizację tego co wewnątrz oraz spójność z pozostałymi urządzeniami. Nie odczuwam potrzeby zmieniania systemu, bo żaden inny smartfon nie odpowiadał moim potrzebom tak dobrze jak iPhone.
Oczywiście, że wraz z kolejnymi generacjami iPhone’ów zmienia się moje podejście do nowości. Kiedyś ekscytowały mnie przede wszystkim zupełnie nowe funkcje i spektakularne zmiany wyglądu. Obecnie zdecydowanie bardziej doceniam dopracowanie rozwiązań, które już znam, niż kolejne nowinki. Zależy mi na komforcie i jakości, którą odczuwam podczas zwykłego użytkowania. I tę jakość Apple niezawodnie co roku dostarcza. Raz mniej, raz bardziej, ale pod tym względem iPhone 18 Pro ma naprawdę dużo do zaoferowania. Nie wszystkie jego zalety są jednak szczególnie widowiskowe.
Tegoroczna gama kolorystyczna jest przepiękna
Zacznę od wyglądu, bo nie ukrywam, że estetyka urządzeń ma dla mnie duże znaczenie. Przyznam się, że to tak naprawdę pierwsza i jedna z ważniejszych rzeczy na jakie zwracam uwagę. To, że dzisiaj mamy telefon niemal przyklejony do ręki, sprawia, że wymagam od niego również tego, żeby po prostu mi się podobał. Telefon towarzyszy nam praktycznie wszędzie: robię nim zdjęcia (często w lustrze), wyciągam go z torebki kilkadziesiąt razy dziennie, lubię na niego patrzeć.
Dla mnie jest więc również pewnego rodzaju dodatkiem, podobnie jak zegarek czy biżuteria. Oczywiście jego możliwości, specyfikacja są ważniejsze, ale skoro mam korzystać z czegoś przez kilka lat, chciałabym, żeby mi się to po prostu podobało. I muszę przyznać, że pod względem kolorów Apple w tym roku wyjątkowo trafiło w mój gust.
iPhone 18 Pro jest dostępny w czterech wersjach kolorystycznych: burgundowej, czarnej, srebrnej oraz błękitnej. O mojej słabości do pierwszego z nich pisałam już wcześniej w tekście poświęconym burgundowemu iPhone’owi 18 Pro. To jeden z moich ulubionych kolorów w ostatnim czasie, który regularnie pojawia się na moich paznokciach i w dodatkach.
Lubię go za elegancję, głębię i to, że jest zdecydowanie bardziej elegancki od klasycznej czerwieni, a jednocześnie nie sprawia wrażenia przesadnie krzykliwego. Apple naprawdę dobrze odczytało potrzebę rynku i wykorzystało ten czas. Burgundowy iPhone wygląda stylowo, trochę luksusowo i ma w sobie coś, co sprawia, że mam ochotę nazwać go najładniejszym dotychczas modelem iPhone‘a. Chociaż myślami czasami wracam do pięknego tytanu z serii 15 pro i 16 pro.
Czytaj też: Burgund wreszcie wkupił się w łaski. iPhone 18 Pro zrobi z niego gwiazdę
Cieszy mnie naprawdę bardzo powrót czerni, ponieważ uważam ją za absolutnie niezbędną w ofercie smartfonów z najwyższej półki. Jest ponadczasowa, uniwersalna i pasuje właściwie do wszystkiego, niezależnie od tego, czy wybieramy na co dzień minimalistyczne dodatki, czy bardziej ekstrawaganckie stylizacje. Czarny telefon zawsze będzie wyglądał elegancko i prawdopodobnie nie znudzi się tak szybko jak niektóre sezonowe kolory, na przykład zeszłoroczna pomarańcz. Mam jednak do tegorocznej wersji czarnej jedno zastrzeżenie.
Kurczę, mam wrażenie, że to nie jest taka czysta, intensywna czerń, jakiej osobiście oczekiwałam po zapowiedziach.
Odcień jest lekko przygaszony, momentami wpada w brudną czerń (jeśli tak się da) i sprawia wrażenie trochę rozmytego. To wszystko oczywiście nie oznacza, że urządzenie wygląda źle. Po prostu gdybym miała wybierać idealną czarną obudowę, wolałabym coś zdecydowanie ciemniejszego. Ale słyszałam wiele zachwytów tym wariantem, więc to tylko moje spostrzeżenie.
Pozostałe dwa kolory również mają w sobie sporo uroku. Srebro to bezpieczna, klasyczna propozycja, która od lat kojarzy mi się po prostu estetycznie, natomiast błękit jest znacznie delikatniejszy i bardziej… subtelny. Podoba mi się, że producent przygotował paletę, w której są zarówno ponadczasowe odcienie, jak i coś odważniejszego, niecodziennego.
Jeśli chodzi o kolorystykę iPhone’ów, Apple jak co roku nie zawodzi i intryguje swoimi propozycjami. Stwarza się wokół nich dyskusja i dywagacje – co uwielbiam. Zachęcam do przeczytania artykułu, w którym zachwycam się tym pięknym burgundem, na gorąco po premierze nowych urządzeń ponad miesiąc temu.
Sama konstrukcja iPhone’a 18 Pro pozostaje bardzo charakterystyczna dla Apple. Mamy aluminiową obudowę unibody, warstwę Ceramic Shield 2 chroniącą przedni panel oraz Ceramic Shield z tyłu. Telefon waży 211 gramów, a jego ekran ma przekątną 6,3 cala, więc mówi się, że nie jest to urządzenie szczególnie małe czy lekkie. Natomiast dla mnie jest w zupełności okej – zarówno rozmiar, jak i waga. Taki rozmiar dobrze równoważy wygodę korzystania z dużego wyświetlacza z możliwością swobodnego noszenia telefonu na co dzień. W dłoni naprawdę czuć solidną konstrukcję, a całość prezentuje się bardzo spójnie.
Wciąż wolę zdecydowanie korzystać z odpowiedniego etui. Najchętniej przezroczystego, bo skoro Apple przygotowało tak ładne kolory, szkoda byłoby całkowicie je zakrywać. Ale też burgund daje masę możliwości do poszalenia ze wzorami, np. etui z czarną koroną, by dodać jeszcze więcej elegancji, albo etui z bordowym zamszem, czy przezroczyste z brokatem.
Czytaj też: Test iPhone 18 Pro. Sztuka doskonalenia rzeczy niemal doskonałej
To charakterystyczne „pływanie” po ekranie uwielbiam od lat
Jest coś takiego w sposobie działania iPhone’ów, co od dawna sprawia mi ogromną przyjemność. Trudno mi to opisać inaczej niż jako charakterystyczne „pływanie” po ekranie. Przesuwanie palcem pomiędzy aplikacjami, przewijanie zdjęć – odbywa się w sposób niezwykle płynny i naturalny. Zwykły powrót do ekranu głównego jest przyjemny dla oka. Animacje mają swoją dynamikę, poszczególne elementy interfejsu reagują na gesty bez wyczuwalnego opóźnienia, a wszystko sprawia wrażenie naprawdę dopracowanej całości.
Wiem, że współczesne flagowce z Androidem również potrafią działać fantastycznie, ale ja po prostu bardzo lubię interpretację tej płynności, którą Apple proponuje już od wielu lat.
W iPhonie 18 Pro to doświadczenie pozostaje bez zarzutu. Telefon wyposażono w 6,3-calowy wyświetlacz OLED Super Retina XDR z technologią ProMotion, która umożliwia adaptacyjne odświeżanie obrazu z częstotliwością do 120 Hz. W praktyce oznacza to, że ekran wyświetla rzeczy niezwykle płynnie, jednocześnie dostosowując sposób odświeżania do aktualnej zawartości. Nie trzeba znać parametrów, żeby zauważyć różnicę podczas codziennego użytkowania. Wystarczy szybko przewijać dłuższą stronę internetową albo przeglądać galerię zdjęć. W połączeniu z bardzo dobrą reakcją na dotyk całość daje wrażenie lekkości, które nadal uważam za jedną z największych zalet iPhone’ów.
Sam ekran zasługuje zresztą na pochwałę również pod innymi względami. Obraz jest bardzo szczegółowy, kolory prezentują się naturalnie, a kontrast pozwala wygodnie oglądać zdjęcia i filmy. Apple zastosowało powłokę antyodblaskową, co ma znaczenie szczególnie podczas korzystania z telefonu w mocnym świetle. Chcę móc wygodnie przeczytać wiadomość podczas spaceru, a sami wiecie, jak to jest w słoneczny dzień. Nienawidzę szukać odpowiedniego kąta ustawienia wyświetlacza, żeby cokolwiek było widać i cieszę się, że to mamy powoli za sobą.
Nie mogę nie wspomnieć o mniejszej Dynamic Island, która teraz potrafi jednocześnie prezentować informacje dotyczące trzech aktywności na żywo. Super jest ten sposób wykorzystywania przestrzeni przy przednim aparacie, ponieważ pozwala kontrolować wybrane czynności bez konieczności ciągłego przełączania aplikacji. Całość działa w systemie iOS 27, którego charakterystyczna estetyka Liquid Glass nadal mocno opiera się na przepięknych przezroczystościach, miękkich animacjach i płynnych przejściach. W moim codziennym użytkowaniu iPhone 18 Pro działa bez zarzutu, a korzystanie z systemu pozostaje tak samo przyjemne, jak oczekiwałam po nowym flagowcu Apple. Tutaj nie ma żadnych zastrzeżeń.
Czytaj też: iPhone 18 Pro i 18 Pro Max oficjalnie. Apple dopracowało je niemal do perfekcji
Mniej ciepła, więcej spokoju. To jedna z najważniejszych zmian
Dzisiejsze flagowce są już tak szybkie, że w typowych codziennych zadaniach trudno wykorzystać cały potencjał procesorów. Oczywiście muszę mieć świadomość, że telefon bez problemu poradzi sobie z wymagającymi aplikacjami, obróbką materiałów czy pracą – to trochę takie bare minimum w świecie smartfonów za takie pieniądze, ale dla mnie liczy się przede wszystkim to, żeby podczas korzystania z urządzenia nic nie zwalniało i nie zmuszało mnie do czekania, a tym bardziej nie zmuszało mnie do restartowania telefonu. To już nie ta technologia i nie te oczekiwania.
Znacznie ważniejszą zmianą okazała się dla mnie temperatura pracy. W poprzednich iPhone’ach zdarzało mi się odczuwać nagrzewanie obudowy, szczególnie podczas intensywniejszego korzystania z telefonu, np. podczas nagrywania krótkiego wideo. Nie twierdzę, że każdy model miał z tym ogromny problem, ale było to coś, na co faktycznie zwracałam uwagę.
W iPhonie 18 Pro sytuacja wygląda zauważalnie lepiej. Urządzenie nie nagrzewa się już tak mocno jak wcześniejsze modele, z których korzystałam, i naprawdę doceniam tę poprawę. Korzyść jest po prostu odczuwalna. Oczywiście telefon nadal może stać się cieplejszy podczas ładowania czy wykonywania wymagających zadań, ale nie mam już takiego poczucia, że temperatura niepotrzebnie wpływa na komfort korzystania.
Apple rzeczywiście wprowadziło w tym obszarze konkretne zmiany konstrukcyjne. Nowy procesor współpracuje z przeprojektowaną komorą parową, która ma skuteczniej rozprowadzać i odprowadzać ciepło, dzięki czemu telefon może dłużej utrzymywać wysoką wydajność bez konieczności jej ograniczania.
Podobne odczucia mam w przypadku baterii. Mam wrażenie, że iPhone 18 Pro wytrzymuje na jednym ładowaniu dłużej niż moje poprzednie modele. To dla mnie bardzo istotna poprawa, ponieważ był to i nadal jest częsty zarzut kierowany w stronę producenta. A w 18 Pro bateria jak najbardziej spełnia moje oczekiwania. Korzystam ze smartfona do wielu różnych czynności i chciałabym mieć pewność, że poradzi sobie z intensywnym dniem bez nerwowego szukania powerbanka.
Cieszy mnie również możliwość szybkiego ładowania. Według oficjalnych danych iPhone 18 Pro może odzyskać 50 procent energii w około 15 minut przy wykorzystaniu odpowiedniego zasilacza USB-C o mocy co najmniej 60 W. W przypadku ładowania bezprzewodowego MagSafe osiągnięcie tego samego poziomu zajmuje około 30 minut, pod warunkiem użycia właściwych akcesoriów. To – uwierzcie mi – przydatne rozwiązanie, zwłaszcza kiedy przypomnimy sobie o ładowaniu tuż przed wyjściem.
A sama poprawa baterii i temperatury pracy jest dla mnie znakiem, że Apple odpowiada na zgłaszane przez konsumentów problemy w poprzednich modelach, co zdecydowanie wiele dla mnie znaczy. Są to ulepszenia wpływające na mój codzienny komfort, czyli dokładnie to, czego oczekuję od kolejnych generacji urządzeń Apple.
Czytaj też: Kevlar na pleckach iPhone’a? Trochę snobizm, trochę rozsądek, całkiem ciekawy kompromis
Aparaty iPhone’ów pozostają moimi ulubionymi. A teraz doszło coś naprawdę ciekawego
Nie będę ukrywać, że fotografia i nagrywanie wideo są jednymi z najważniejszych powodów, dla których tak chętnie korzystam z iPhone’ów. Od lat bardzo odpowiada mi ten swoisty charakter zdjęć wykonywanych telefonami Apple, ich kolorystyka, sposób przetwarzania obrazu i przede wszystkim przewidywalność. Czy to trochę znak social mediów? Możliwe. Ale faktycznie kiedy chcę uchwycić ciekawy moment, albo moją twarz nie mam tyle zaparcia, żeby zastanawiać się nad wszystkimi ustawieniami aparatu.
Zależy mi na tym, żeby wyciągnąć telefon, zrobić zdjęcie i już! Otrzymać rezultat, z którego będę zadowolona. Oczywiście konkurencja rozwija fotografię mobilną w niezwykle szybkim tempie, a niektóre smartfony oferują możliwości, które mnie zaskakują. Mimo to właśnie aparaty Apple najbardziej odpowiadają moim przyzwyczajeniom i oczekiwaniom i to właśnie z nich lubię szczególnie korzystać.
iPhone 18 Pro otrzymał trzy tylne aparaty o rozdzielczości 48 MP. Główny odpowiada za większość codziennych zdjęć, ultraszerokokątny pozwala uchwycić znacznie większą część otoczenia, a teleobiektyw oferuje czterokrotne przybliżenie optyczne. Dostępne jest również ośmiokrotne przybliżenie jakości optycznej, uzyskiwane dzięki wykorzystaniu matrycy i odpowiedniego przetwarzania obrazu.
Najważniejsza jest dla mnie wszechstronność całego zestawu i to jakie efekty mi to daje. Jednym telefonem mogę fotografować krajobrazy, architekturę, detale czy portrety, a poszczególne aparaty pozwalają uzyskiwać zupełnie inne kadry. To duża wygoda, szczególnie kiedy nie chcę zabierać ze sobą dodatkowego sprzętu fotograficznego.
I tutaj również mam przyjemność zaprosić Was do artykułu o niezwykłej wystawie fotograficznej „What Holds Us”, na którą składają się zdjęcia stworzone przez Alex Prager, Jacka Davisona i Jimmy’ego China. Wszystkie fotografie zostały zrobione iPhone’em 18 Pro. Naprawdę niezwykłe i nad wyraz intrygujące były te ujęcia, a wszystko wykonane nowym smartfonem od Apple. Coś wspaniałego!
Czytaj też: Czym są dla mnie zdjęcia? Ta wystawa Apple przypomniała mi, po co je robię
Najciekawszą nowością dla wielu pasjonatów fotografii jest zmienna przysłona głównego aparatu. Przyznam, że kiedy po raz pierwszy usłyszałam o tej funkcji, nie wzbudziła we mnie szczególnej ekscytacji, bo niekoniecznie wiedziałam co ona w praktyce dla mnie oznacza. Sami powiedzcie – nazwa brzmi bardzo technicznie i raczej nie należy do określeń, którymi posługujemy się podczas zwykłego robienia zdjęć telefonem na co dzień. A sama firma poświęciła tej funkcji dużo uwagi.
Chodzi bowiem o możliwość fizycznego regulowania ilości światła wpadającego przez obiektyw, a tym samym wpływania na wygląd fotografii. W iPhonie 18 Pro dostępne są cztery ustawienia przysłony: f/1,48, f/1,8, f/2,8 oraz f/4,0. Telefon może dobierać je automatycznie, ale osoby chcące mieć większą kontrolę nad zdjęciem mogą również samodzielnie wybrać odpowiednią wartość.
Już tłumaczę jak to działa w praktyce. Kiedy robimy zdjęcie wieczorem albo w słabo oświetlonym pomieszczeniu, szeroko otwarta przysłona pozwala wpuścić więcej światła do aparatu. Dzięki temu matryca ma lepsze warunki do zarejestrowania ujęcia. Z kolei podczas robienia zdjęcia grupowego możemy chcieć uzyskać większą głębię ostrości, aby nie tylko osoba stojąca najbliżej obiektywu, lecz także pozostali uczestnicy dobrze prezentowali się na fotografii. W takiej sytuacji przymknięcie przysłony może okazać się korzystne.
Warto przy tym pamiętać, że jej ustawienie wpływa również na rozmycie tła oraz ilość światła, więc nie zawsze najmniejszy otwór będzie najlepszym wyborem. Cała sztuka polega na odpowiednim dopasowaniu parametrów do konkretnej sceny.
Dla mnie najważniejsze jest jednak to, że nie muszę podejmować tych skomplikowanych decyzji za każdym razem. Samo myślenie o ciągłym grzebaniu w ustawieniach mnie nudzi. Także ta automatyka aparatu pozwala nadal robić zdjęcia w bardzo prosty sposób, a nowe możliwości są dostępne wtedy, kiedy mam ochotę wykazać się większą kreatywnością i mam na to czas. To rozsądne podejście, ponieważ większość użytkowników iPhone’ów nie zamierza zamieniać każdego spaceru w profesjonalną sesję fotograficzną.
Zmienna przysłona nie sprawia też, że aparat smartfona zaczyna oferować wszystkie możliwości dużego aparatu z wymienną optyką. Jest natomiast ciekawym krokiem w rozwoju fotografii mobilnej, szczególnie w czasach, kiedy producenci coraz częściej próbują poprawiać zdjęcia przede wszystkim za pomocą oprogramowania.
W nowym modelu rozbudowano także Style fotograficzne, które pozwalają dostosowywać charakter zdjęć do własnych upodobań. Pojawiły się dodatkowe możliwości związane z fakturą oraz ziarnem obrazu, dzięki czemu łatwiej nadać fotografiom bardziej indywidualny wygląd. Bardzo podoba mi się ten kierunek, ponieważ nie wszyscy lubimy dokładnie taką samą estetykę. Jedni preferują jasne, delikatne kadry, inni mocniejszy kontrast albo subtelne nawiązania do fotografii analogowej.
Dobrze więc, że telefon oferuje większą swobodę, zamiast ograniczać nas do jednego stylu przetwarzania zdjęć. Uważam, że właśnie połączenie wygodnej automatyki z możliwością bardziej świadomego fotografowania jest jedną z największych zalet tegorocznego aparatu.
Czytaj też: Czy to zbrodnia przeciwko dobremu smakowi? A przy okazji zepsuli premierę nowego iPhone’a
Nagrywanie wideo? Właśnie za to tak bardzo lubię iPhone’y
Nagrywanie wideo. To jest coś, za czym szaleję, jeśli chodzi o iPhone’y. Mówię poważnie. Uwielbiam tę stabilizację obrazu, naturalność ruchu jest nie do podrobienia. Może i profesjonalny sprzęt filmowy będzie dawał większe możliwości, ale ja ich nie chcę. Ja chcę mieć nagranie z tu i teraz i chcę posiadać bardzo dobry aparat w kieszeni i naprawdę z ręką na sercu uwielbiam wszystko co nagrane tym telefonem. Dla mnie to takie przyjemnie swojskie i niesztampowe. I już od dawna takie w iPhone’ach było. Jeśli chodzi o nagrania robione nowym smartfonem od Apple – ja przepadłam w nich bez pamięci i nie mam zamiaru się odkochiwać.
To teraz coś ze specyfikacji: iPhone 18 Pro pozwala nagrywać materiały w jakości 4K Dolby Vision, a rozbudowany tryb Filmowe daje większą kontrolę nad wyglądem obrazu, również na etapie późniejszej edycji. Apple udoskonaliło także funkcję Miks audio, która ułatwia pracę z dźwiękiem i pozwala lepiej wyeksponować głos albo ograniczyć niepożądane elementy nagrania. Dodatkowo z przodu znalazł się aparat Center Stage o rozdzielczości 18 MP z autofokusem, który sprawdza się również podczas wideorozmów i pozwala korzystać z automatycznego kadrowania.
Smartfony przestały być jedynie sposobem na dokumentowanie codzienności i trudno się temu dziwić. Dobry filmowiec i profesjonalny fotograf pewnie będą wciąż korzystać ze swoich specjalistycznych kamer, aparatów, obiektywów. Ale tak po ludzku dla wielu osób smartfony stały się podstawowym narzędziem do tworzenia treści, a różnica pomiędzy materiałem nagranym telefonem i znacznie większym sprzętem nie zawsze jest tak oczywista, jak jeszcze kilka lat temu. Lubię to poczucie treści z ręki do ręki, takich wręcz koleżeńskich, łagodnych.
Oczywiście jakąś rolę odgrywają tutaj umiejętności osoby nagrywającej, światło, kompozycja oraz późniejszy montaż. Sam sprzęt nie zrobi za nas dobrego filmu. Ale też czym jest dobry film? Dla mnie to nie kadr i światło, ale emocje, uśmiech, spojrzenie. Lubię więc to smartfonowe wyluzowanie pod tym względem i niech się nie kończy.
Zgadzam się, że mając do dyspozycji tak szerokie możliwości w urządzeniu, które i tak nosimy przy sobie, zdecydowanie łatwiej eksperymentować i rozwijać własną kreatywność. I właśnie dlatego aparaty pozostają dla mnie jednymi z najmocniejszych argumentów przemawiających za iPhonem 18 Pro.
Face ID w moim egzemplarzu to niestety spore rozczarowanie
Przechodzimy do rzeczy, która mnie irytuje. I co ciekawe, nie chodzi o żadną nową funkcję, której Apple nie zdążyło jeszcze odpowiednio dopracować. Byłam troszeczkę zawiedziona, bo problem dotyczy Face ID, czyli rozwiązania znanego użytkownikom iPhone’ów od wielu lat. W poprzednich modelach rozpoznawanie twarzy działało u mnie totalnie bezproblemowo. Spoglądałam na ekran i telefon natychmiast się odblokował, a cała czynność była tak naturalna, że właściwie przestałam zwracać na nią uwagę, bo nie musiałam.
A wiecie jak to z technologią jest – często im mniej o niej wiemy, tym bardziej to oznacza, że działa bez zarzutu. Niestety w iPhonie 18 Pro moje doświadczenia są trochę inne i muszę przyznać, że początkowo byłam tym naprawdę zaskoczona.
Zdarza się, że patrzę na telefon, a ten zwyczajnie nie potrafi poprawnie rozpoznać mojej twarzy. Czy ja przez noc przytyłam :(? Próbuję więc ponownie, zmieniam nieco położenie urządzenia, ale ostatecznie i tak muszę korzystać z kodu odblokowania. Przy płatnościach w sklepie to wyraźnie mi przeszkadza. Oczywiście samo wpisanie kilku cyfr nie jest wielkim wysiłkiem, jednak kiedy sytuacja regularnie się powtarza, zaczynam zastanawiać się co się dzieje.
Szczególnie że wcześniej przyzwyczaiłam się do czegoś zupełnie innego. Face ID oszczędzało mi czas i pozwalało korzystać z telefonu niemal bez zastanowienia. Bez ciągłego wpisywania kodu miałam też większe poczucie prywatności. Irytacja jest tym większa, że pozostałe elementy urządzenia działają bardzo dobrze, więc problem z tak podstawową czynnością wyjątkowo mocno rzuca się w oczy.
Próbowałam poradzić sobie z tym „domowymi sposobami”. Ponownie zeskanowałam twarz i skonfigurowałam Face ID od początku, licząc, że być może pierwsze ustawienie się jakoś po drodze skiepściło. Niestety nie przyniosło to oczekiwanej poprawy i nadal zdarza się, że telefon nie rozpoznaje mnie tak sprawnie, jak powinien. Nie wiem, z czego dokładnie to wynika. Nie chciałabym też na podstawie własnych doświadczeń sugerować, że wszystkie iPhone’y 18 Pro mają wadliwe rozpoznawanie twarzy. Mogę jednak powiedzieć, że w moim przypadku coś wyraźnie nie działa tak, jak do tej pory przyzwyczaiło mnie Apple.
Sztuczna inteligencja to przyszłość, ale ja nadal doceniam podstawy
Nie sposób mówić o współczesnych smartfonach bez wspomnienia o sztucznej inteligencji. Apple rozwija Apple Intelligence oraz nowe możliwości Siri AI, a procesor A20 Pro został przygotowany również z myślą o coraz bardziej zaawansowanych zadaniach wykonywanych bezpośrednio na urządzeniu. To interesujący kierunek i z pewnością będzie miał coraz większy wpływ na sposób, w jaki korzystamy z telefonów.
Narzędzia pomagające organizować informacje, pracować z tekstem czy wykonywać zadania bez konieczności ręcznego przechodzenia przez kolejne aplikacje mogą okazać się bardzo przydatne. Trzeba jednak pamiętać, że dostępność poszczególnych funkcji zależy od języka i regionu, dlatego nie wszystkie możliwości prezentowane przez Apple są dostępne w identycznej formie dla polskich użytkowników.
Sama podchodzę do tego tematu z zainteresowaniem, ale bez przekonania, że obecność kolejnych funkcji AI automatycznie czyni telefon dla mnie samej – lepszym. O wiele bardziej interesuje mnie ich rzeczywista przydatność niż imponująca prezentacja podczas konferencji. Jeśli sztuczna inteligencja potrafi oszczędzić mi czas, uprościć jakąś czynność albo pomóc w pracy, chętnie z niej skorzystam.
Nie chcę jednak, żeby smartfon podejmował za mnie wszystkie decyzje czy zamieniał każdą prostą czynność w skomplikowany proces obsługiwany przez inteligentnego asystenta. Mam wrażenie, że producenci czasami tak bardzo koncentrują się na przyszłości, że łatwo przeoczyć rzeczy, które są ważne już teraz. Dobra bateria, niezawodne zabezpieczenia, szybkie działanie i świetny aparat nadal pozostają podstawą udanego urządzenia.
W przypadku iPhone’a 18 Pro dobrze widać, że Apple potrafi rozwijać oba te obszary jednocześnie. Z jednej strony otrzymujemy nowoczesne rozwiązania związane z AI i coraz bardziej rozbudowane możliwości systemu, z drugiej konkretne ulepszenia konstrukcyjne, które wpływają na komfort codziennego użytkowania. Dla mnie to właściwy kierunek. Nie potrzebuję technologicznej rewolucji przy każdej premierze, jeśli kolejne generacje będą konsekwentnie usuwać ograniczenia wcześniejszych modeli.
Czytaj też: iPhone Duo już w moich rękach. Pierwsze wrażenia z najbardziej niezwykłego iPhone’a od lat
iPhone 18 Pro nie jest tani. Czy warto więc wymienić starszy model?
Nie możemy zapominać, że mówimy o urządzeniu, którego cena w Polsce zaczyna się od 6299 zł za wersję z pamięcią 256 GB. To spora kwota, szczególnie jeśli spojrzymy na to, jak wiele bardzo dobrych smartfonów można kupić za mniejsze pieniądze. Ale nie zapominajmy, że flagowce innych producentów są w bardzo podobnej cenie. Sama uważam, że nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi, ponieważ wszystko zależy od naszych potrzeb, możliwości, przyzwyczajeń i tego, z jakiego telefonu korzystamy na co dzień.
Czy iPhone 18 Pro mnie przekonał?
Po wielu dniach spędzonych z iPhonem 18 Pro mam bardzo pozytywne wrażenia. To świetnie zaprojektowany smartfon, który łączy wysoką jakość wykonania z dopracowanym systemem, znakomitymi możliwościami fotograficznymi i szeregiem ulepszeń wpływających na codzienną wygodę. Szczególnie doceniam poprawę temperatury pracy oraz baterii, ponieważ są to rzeczy, które rzeczywiście zauważam podczas korzystania z urządzenia.
Bardzo podoba mi się także tegoroczna kolorystyka, zwłaszcza burgund, chociaż cieszę się również z powrotu klasycznej czerni. Nie zmieniło się także moje podejście do samego systemu Apple. Nadal uwielbiam jego płynność, charakterystyczne animacje i sposób, w jaki wszystkie elementy współpracują ze sobą, tworząc przyjemne, spójne doświadczenie.
Jedynym poważniejszym rozczarowaniem pozostaje dla mnie Face ID. Tym bardziej że nie jest to funkcja nowa ani szczególnie eksperymentalna, a wcześniejsze iPhone’y radziły sobie z rozpoznawaniem mojej twarzy zdecydowanie lepiej. Mam nadzieję, że problem uda się rozwiązać.
Czy poleciłabym iPhone’a 18 Pro? Tak, szczególnie osobom, które cenią wygodę korzystania z iOS, zależy im na bardzo dobrym aparacie i szukają telefonu na dłużej. Nie uważam jednak, żeby jego zakup był koniecznością dla każdego właściciela poprzedniego modelu. Apple stworzyło kolejną bardzo udaną generację, ale decyzję o wymianie warto podejmować na podstawie własnych potrzeb, a nie wyłącznie emocji towarzyszących premierze.
Sama nadal mam ogromną słabość do Apple i iPhone 18 Pro tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że dobrze czuję się w tym ekosystemie. Chociaż muszę przyznać, że jest w tej całej sytuacji coś zabawnego. Po tylu latach korzystania z iPhone’ów przyzwyczaiłam się, że moje urządzenia rozumieją mnie niemal bez słów. Tymczasem najnowszy model najwyraźniej potrzebuje jeszcze trochę czasu, żeby nauczyć się rozpoznawać swoją właścicielkę.
Czytaj też: Apple otwiera nową świątynię muzyki. Pierwszy wieczór należy do Eltona Johna